ロフト

Motmæli

2007-02-08T23:45:00.000Z

Í kjölfar þess að ég sýndi þessu viðfangsefni áhuga tóka japanskur félagi minn sig til og leitaði uppi öll þessi video handa mér af e.k. mótmælum sem áttu sér stað á 6. til 8. áratugum 20. aldarinnar. Nú veit ég ekki hversu spennandi þetta hljómar né hvort að einhver hafi á annað borð áhuga á þessu öllu saman en ég ætla þó að henda linkunum inn hér að neðan. Þetta er að eg held allt meira og minna án texta en það má þá sjá eitthvað safaríkt.

Annars fór ég núna til London og hún fær bara nokkrar stjörnur í plús.

三井三池争議1959-60年
http://www.youtube.com/watch?v=0NiUvO9W01Q

60年安保闘争1960年
http://www.youtube.com/watch?v=aVP2YKywBx8

東京オリンピック
http://www.youtube.com/watch?v=wVfKkv_L1sc

早稲田大学闘争1966年
http://www.youtube.com/watch?v=AskDJoxgMSQ

全学連羽田空港闘争1967年
http://www.youtube.com/watch?v=wvUJN9rhD3Q

佐世保エンタープライズ1968年
http://www.youtube.com/watch?v=8yve2mvu2Zs

王子野戦病院阻止闘争1968年
http://www.youtube.com/watch?v=0Y6ixy12pwg

国際反戦デー1968年
http://www.youtube.com/watch?v=mnrgvmxEkdQ

全学連flash ver.1968-69年
http://www.youtube.com/watch?v=oIwCCuoWrJY

全共闘日大闘争東大闘争1968年
http://www.youtube.com/watch?v=YondPP9pO0s

全共闘安田講堂占拠1969年
http://www.youtube.com/watch?v=bhboOwV7HGI

70年安保闘争1969年
http://www.youtube.com/watch?v=F1dyuecBfHs

革労協1970年
http://www.youtube.com/watch?v=6mosnHNq1go

大阪万博1970年
http://www.youtube.com/watch?v=jiGvCSjB93M

成田強制代執行（１）東峰十字路事件1971年
http://www.youtube.com/watch?v=k4wCN6_sqio

相模原戦車闘争1972年
http://www.youtube.com/watch?v=MEy4JEfXDAQ

連合赤軍浅間山荘事件1972年
http://www.youtube.com/watch?v=5QduJSZ4F00

国電乗客暴動1973年
http://www.youtube.com/watch?v=gsJGABoziAk

三菱重工爆破事件1974年
http://www.youtube.com/watch?v=3EhdmtKKKdc

日本赤軍クアラルンプール1975年
http://www.youtube.com/watch?v=gZfxl_NVr_g&mode=related&search=

成田闘争（２）1977年
http://www.youtube.com/watch?v=9UHUP662Pis

日本赤軍ダッカ事件1977年
http://www.youtube.com/watch?v=-TC_Wp6zF58

成田闘争（３）1978年
http://www.youtube.com/watch?v=RjonZ-G-O8Q

愛知万博2005年
http://www.youtube.com/watch?v=k4BOqYQIXng

...

2007-01-22T00:31:00.000Z

Furðulega jólafríinu mínu er lokið. Próf sem ég tók 11. janúar truflaði þetta frí þó en hvað um það. Jólin voru fín og það var afar fínt að koma til Íslands. Berlínarferð í upphafi nýs árs var heldur betur sérstök en mjög svo áhugaverð og lítil viðvera í Danmörku til var mjög sniðug.

Sjálfur er ég á Íslandi sem stendur en sný aftur til Danmerkur á morgun. Þá tekur við 7-8 mánaða törn af lærdómi en sumarskóli er víst á dagskránni og því verð ég svona lengi í skólanum. Ástæða þess að ég tek þennan sumarskóla er sú að ég þarf að taka einhverja áfanga sem ég get ekki fengið metna næsta haust þegar ég fer til Japans. Þetta er lítil og leiðinleg fórn sem ég þarf að færa til þess að geta verið fjarri Danmörku á betri slóðum í hálft ár eða svo.

En annars er bara allt gott að frétta af mér.

Zie plan

2006-11-21T13:03:00.000Z

Tilveran í Danmörku er að mestu leyti söm við sig, skólinn er þó orðinn skemmtilegri og ég er aðeins farinn að koma mér betur fyrir. Þrátt fyrir það verður það seint sagt að þetta sé mjög spennandi bæli.

Loftur Þórarinsson boðar komu sína til Reykjavíkur 17. desember(sun) og hvetur enn og aftur velunnara og aðra til þess að súpa með mér kaffi seinni part þess dags á knæpu einni við Bankastrætið. Áætluð endurkoma til Danmerkur er síðan 3. janúar 2007. Sú dvöl verður þó stutt því að við félagarnir Steinar Örn Jónsson ætlum að heimsækja syndabælið Berlín nær samdægurs.

Einnig er orðin nokkuð ljóst að á tímabilinu 8/07-2/08 verður Loftur staddur við nám í Tókýó enn á ný. Þetta gerir það að verkum að annars mjög svo niðurdrepandi 3ja ára dvöl í Danmörku styttist til muna og gerir mér lífið öllu léttara.

Annars get ég ekki sagt annað en að ég hlakki nokk nokk til að yfirgefa Danmörku í nokkra daga.

Saft og Bullar vs. Kalfakjöt og Chianti

2006-10-11T15:03:00.000Z

Eftir nokkrar vikur í KPH hef ég komist að þeirri niðurstöðu að borgin sé ekkert sérstaklega spennandi. Hún er ekki hrikalega leiðinleg eða viðbjóðsleg sem slík heldur bara fremur óspennandi í flesta staði. Þangað til að mér tekst að finna borgarhluta, knæpu, kaffihús eða búð sem heillar mig upp úr skónum þá verður borgin í ónáðinni hjá mér.

Skólinn minn er hins vegar ágætur ef maður lítur framhjá sósíalískum hópverkefnum sem ég er reglulega neyddur til þess að taka þátt í. Ekki er um eiginlega áfanga að ræða heldur e.k. lotur þar sem nokkur fög er kennd á sama tíma og tvinnast jafnan saman. Þetta er ágætis kerfi en heldur ósveigjanlegt.

Nú á dögunum heimsótti ég Gautaborg þar sem bróðir minn býr með konunni sinni. Gautaborg er einhver sú leiðinlegasta borg sem ég hef heimsótt að Winnipeg undanskilinni. Þar ganga ungir drengir saman í hópum með derhúfur á kollinum og lummu í kjaftinum. Stelpurnar eru ekki mikið skárri þegar þar sem þær eru ýmist í því að vera ófrískar, barðar eða drukknar á milli þess er þær sækja pensjónið sitt frá sænska ríkinu. Næturlíf Gautaborgar er einnig alveg ótrúlega slæmt og óheillandi. Það einkennist helst af sænskum ösnum hlustandi á hljómsveitina The Knive, gothörum að skalla veggi sem og af ungum stúlkum að pissa á veggi. Áfengissölu lýkur snemma og þá sérstaklega ef menn eiga að vera mættir til messu á næstu 36 tímum. Þetta skapar svona skemmtilega stemmingu eins og að hún var á Íslandi fyrir mína tíð.

Því vil ég vara vini, kunningja og jafnvel verstu óvini mína við því að heimsækja þessu Volvo-verksmiðju og nærliggjandi hús.

Til þess að bæta upp lélaga ferð til Gautaborgar heimsótti ég Róm í félagi við vinkonu mína. Í ljósi fyrri reynslu af rómönskt ættuðu fólki hélt ég að Ítalir og Ítalía yrðu einungis ítalska útgáfan af Frökkum og Frakklandi. Land þar sem ekkert gengur upp og allt er meira og minna í vitleysu, sbr. Frakkland. Mér til mikillar ánægju kom það í ljós að illa ígrundaðar hugmyndir mínar um Róm voru ekki á rökum reistar. Borgarbúar voru til fyrirmyndar, hitt og þetta gekk meira að segja upp og maturinn var ótrúlegur. Fimm daga dvöl í Róm snérist mest um góðan mat, gott kaffi og afar góðan félagsskap.

Róm = Já, takk!

Næsta verk á dagskrá hjá mér, fyrir utan þennan skóla hér og allt sem fylgir honum, er að hefjast handa við skrif á BA-ritgerð við Háskóla Íslands og að klára nokkra litla áfanga. Þetta verk mun líklegast taka tæpt ár með öllu en að því loknu verð ég kominn með virta prófgráðu í East-Asian Studies eins og það heitir á útlenskunni. Ritgerðin mun taka á ýmsum breytingum sem áttu sér stað í Japan í hringum Ólympíuleikana 1964, S-Kóreu í hringum leikana 1988 og svo nú þeim sem eru að eiga sér stað í hringum leikana 2008 í Kína.

Olympíuleikarnir 1940 í Tókýó sem voru jú aldrei haldnir

Að skrifa þessa ritgerð verður ágætt í bland við það að nema praktískari og leiðinlegri fög í Höndlaraskólanum í Kaupmannahöfn.

Kærar kveðjur frá DANSKA ALÞÝÐULÝÐVELDINU.

Kaupmannahöfn

2006-09-04T06:10:00.000Z

Loftur er í Kaupmannahöfn og hún lítur ágætlega út við fyrstu sýn. Verandi þessi eini Íslendingur sem þekkir borgina ekki neitt þá verð ég að koma því frá mér að mér finnst hún heldur smá. Samkvæmt öllum þeim fjölmörgu Íslendingum sem ég hef hitt fyrir heima þá bjóst ég við stærri og meiri borg. Reyndar eru einu upplýsingarnar sem ég hef fengið hingað til sá fróðleikur að það sé hægt að kaupa bjór úti í búð. Mikilvægt er að fólk hafi það hugfast að einu löndin þar sem maður getur ekki keypt bjór úti í búð eru Ísland, Kalvínistaríkin í Norðri og svo ríki þar sem fólk sprengir sig ítrekað í loft upp og notast við tunglár. Viðskiptaháskólinn í Kaupmannahöfn lofar þó mjög góðu þó að hann minni helst á HR á sterum sem er nýkominn úr litun.

Smá leikur svona í lokinn:

Finnið villuna en látið ekki blekkjast

Kalmar - Reykjavík - Tókýó - Kaupmannahöfn

Svar:___________

Hugsanlegt að ég hafi gert þetta í vitlausri röð?

普通な生活

2006-08-21T22:13:00.000Z

３週間前アイスランドに来た。ここは最初の１週間ぐらいは楽しかったでもだんだんつまらくなちゃった、それは問題だと思う。平日ではアルバイトをしてる、夜はコーヒーを飲んでる、週末は信じないほど酔っ払いになる。でも実はアイスランドは大丈夫。今回は５週間だけここにいないので大丈夫。２週間ごデンマークに行く。デンマークでオデンやお茶やかいてんすしがあるよ！汚いアイスランド人も多い。

９月色々な友達を会う。スウェーデンのエマチャンを会いに行って、知立の加藤さんがデンマークに来て、多分ドイツのトマスさんを会いに行く。expoのラッギさんは同じ学校に行ってるのでけっこう楽しくなると思う。ね。。。ね。。。ね。。。

俺は日本に行ったとき俺の友達は変わった。ほうりつを勉強してるの男の子達は大路さんになちゃった、女の子の友達はお母さんになちゃった。この急に大人になり方は俺にとって怖いですからまだ１５年間子供の生活のやり方をつつけるつもりです。まだバカロフトバカ馬鹿ばか！！！

時間があれば何か楽しいアイスランドから写真をウップロードする。楽しみしてて。。。ね。。。

今ロフトは寝なくちゃ、明日バイト。。

En ekki hvað

2006-08-21T22:09:00.000Z

Núna er ég á Íslandi með Mömmu og Pabba. Hér er gaman og gott veður. Maturinn er góður en heldur dýr að eg held. Um helgina sáum við flugelda og beljur. Það var mjög gaman. Bráðum flyt ég til útlanda með Mömmu. Ég er lyklabarn.

Bless bless,
Loftur

お帰りなさい侍

2006-08-03T08:42:00.000Z

月曜日はめっちゃめっちゃ遅くで氷の島へ帰りました。帰った後で急に寝て、急に起きて。まだ日本の時間に住んでるので寝るとかはなんか変わってる。火曜日から色々な友達に会ったり、好きな喫茶店や店に行ったりです。火曜日には馬鹿ヤロのアイスランドの友達飲みに行った。レイキャビクのサッカーコースで１２０円のデンマークビールを飲んで踊ってバーに行った。アイスランドのバーは全然変わらなかったと思う。楽しかったが東京の夜の方がいいです。飲み放題がなし、本物のギャルがなし、ヱビスもなし。大変ね。。。

今週末はアイスランド人の飲み会や祭りがすごく多いです。アイスランドの”ギャルやイケメン”はほどんと田舎に行くそう。俺はまだイケメンにならなかったので町に泊まる。泡盛と言うのいい友達と一緒に遊びに行く。彼は強くて楽しいの友達。

火曜日から田舎でアルバイトをしに行く。なんか建物を作るのアルバイトです。行く所は巣鴨ほど楽しい。来てください。

この間のサヨナラ侍パティーはありがとう。楽しかったよ！バイバイプレゼントもありがとう。君たちは優しすぎるね。

母さん

大使館のアルバイトはなんか難しいと聞いた。一月からは無理。まだ他の面接をするつもりです。九月からをやって見ましょう。それも無理だったらまだ留学かほかのしごとをするつもりです。とりあえず九月の初めはデンマークに行って、日本語や日本やアジアの経済を勉強する。

これからは月一回か二回日本語をブロクを書くと思う。日本語のためにと日本の友達のために。コメントシーステムはなんか変でも時間があればmixxyのホームペイジを始まると思う。

じゃこの一年間は感じでありがとうございました。君たちがいなかったらこの一年間はあまり楽しくないと思う。

ロフト

Millilending

2006-07-28T04:58:00.002Z

Frá og með morgundeginum er ég fluttur frá Shibuya og mun búa hjá vinum, reyndar líka í Shibuya, þar til að ég held til Keflavíkur. Þessi blessaða íbúð mín er búin að vera úðmerket frá a-ö. Staðsetning er heldur betur sniðug og bæði stutt í saurlifnað og matvöruverslanir. Hvað um það, ég kveð íbúðina mína að sinni.

Í gær var mér boðið í mitt eigið kveðjupartí. Þessir Japanir eru ekki bara gulur og skáeygðir heldur eru þeir einnig góðmennskan uppmáluð. Þetta teiti fór fram í hinu alræmda Shinjuku hverfi þar sem kínversk matsölubúlla og yakitori-staður spiluð stórt hlutverk. Yakitori-staðurinn er staðsettur í hluta Shinjuku sem nefnist Piss Alley á ensku (mæli með mynda-googli). Þetta er fremur lítið svæði sem samanstendur af afar þröngum húsasundum þar sem tugir veitingastaða leynast. Jafnan eru þeir einungis gerðir fyrir 5-10 viðskiptavini í senn og sjaldnast bjóða þeir upp á salernisaðstöðu. Sameiginleg salernisaðstaða fyrir alla staðina er til staðar sem er vissulega fullnýtt. Þvaglykt er nokkuð megn á þessu svæði og þaðan er nafnið komið. Hversu ógeðslega sem þetta hljómar allt þá er þetta alveg ótrúlegur staður. Í gær sá ég hlið af Tókýó sem ég hef ekki séð áður en ætla að leggja meiri rækt við á næstunni. Gleðskapurinn gekk annars bara mjög vel og ég fékk m.a. hnattlíkan og kaffibaunir í kveðjugjöf sem eiga örugglega eftir að koma sér vel.

Shomben Yokuchou/Þvagsund

Til þess að halda á viðtekna venju Íslendinga erlendis er halda úti bloggsíðu tel ég mig nauðbeygðan til þess að nefna á nafn alla þá er voru með mér í gær þrátt fyrir að lesendur mínir hafa aldrei hitt þetta fólk né muni koma til með að gera það: Nanaho, Mahoko, Naoko, Toshi-Kun, Yu-San. Þar að auki ætla ég að nefna barþjóninn þó að hér hafi ekki verið um að ræða eiginlegan barþjón: Ónefnd kona frá einhverju ónefndu hitasvælu landi í SA-Asíu.

Í kvöld er ég svo að fara að hitta vini í öðru svona kveðjudæmi. Helst hefði ég viljað ljúka þessu af á einu bretti en það gekk ekki nægilega vel upp. Hvað stendur raunverulega til er mikil mystería eða fúshíkí eins og heimamenn kalla það.
Á morgun er enn og aftur svona kveðjudillumdall og þá heima hjá stúlku er heitir Saho. Bjartmar og Páll ættu að kannast við hana en hún bauð okkur í heimsókn á heimili sitt nú um árið. Þar verður samankomið fólk sem tengist kvikmyndahátíð sem ég hjálpaði aðeins við í vetur sem og hinir og þessir einstaklingar er tengjast Flugleiðum í Japan.
Á sunnudaginn lýkur vitleysunni þá formlega með hinu formlega kveðjuteiti sem var haldið á húsþaki hjá vinafólki. Þegar hústakið fer að þreytast má búast við því að starfsfólkið á Teppen, sem er úrvals búlla, taki vel á móti mér og mínum. Bjartmar og Páll ættu einnig að kannast við þann stað en við snæddum þar saman síðasta kvöldið þeirra.

Japönsk valkyrja sem stendur vaktina á þessum magnaða stað alla meira og minna

Ef það eru einhverjar séróskir um minjagripi þá er ykkur frjálst að senda línu á lofturtho@hotmail.com

Þetta verður síðasta færslan frá Tókýó í bili en þessari annars ágætu síðu verður viðhaldið áfram að eg held. Að öllum líkindum frá landi sem er álíka framandi og Hlíðahverfið og því spennandi eftir því.

これからアイスランドに帰ちゃうので皆さんによろしく。この一年間はすごく楽しくて不思議な時だった。偉いだったら将来には日本語でブロッグを書いてはじまる。また今度アイスランドか日本かデンマークで会いましょう。サヨナラ！、

Hakone

2006-07-25T11:38:00.000Z

Núna í gær fór ég til Hakone sem er staður þar sem íbúar Tókýó sækja grimmt um helgar, helst þá vegna baðhúsa og skemmtilegs umhverfis. Sjálfur hafði ég ætlað mér að fara þangað síðan ég kom hingað og var því ákveðin eftirvænting til staðar. Það fór þó ekki betur en svo að þoka og rigning spiluðu aðalhlutverkið í ferðinni og því varð lítið úr fjallgöngum, siglingum og e.k. Fuji útsýnispallsferð. Gengur vonandi betur næst.

Annars gisti ég á alveg ótrúlega góðu og skemmtilegu hefðbundnu japönsku gistiheimili sem var staðsett ofan í dal. Til þess að komast þangað þurfti ég að notast við kláf. Þjónustan var mjög fyndin í alla staði en jafnframt alveg afbragð. Þetta gistiheimili á það til að koma fram í japönsku sjónvarpi og fékk ég meira segja þær upplýsingar beint í æð frá starfsfólkinu að sjálfur Stevie Wonder hafi einu sinni gist þar. Sjálfur er ég ekki svo viss um að það sé besti mælikvarði á gæði hótela hvort að síbrosandi blindir tónlistarmenn mæla með þeim eður ei. Þetta var þó mjög flott og líktist svoldið sviðsmyndinni í Spirited Away.

Næstu dagar fara svo bara í snúninga og bless bless. Kveðjuteiti Lofts fer fram í Shibuya á sunnudaginn og eru allir velkomnir.

Myndir frá Izu, föndurverkefninu mínu og Hakone eru komnar inn á myndasíðuna mína.

Narita-Heathrow-Likamsaras og þoka

2006-07-23T09:02:00.000Z

Skv. áætlun mun ég lenda á Íslandi 31.7 eða eftir rúma viku. Áhugamönnum um iðjuleysi er bent á að súpa kaffi með mér að morgni 1.8 á Plikinu.

Um síðustu helgi fór ég til Izu sem er svona eins og japanska útgáfan af Portúgal fyrir fjölskyldufólk. Strendir, krakkar sem pissa á sig, saurlifnaður, ljót handklæði og fleira spennandi. Með í för voru 18 Japanir sem ég þekkti meira og minna ekki. Ég á einhverjar myndir sem ég reyni að setja inn á næstunni. Merkilegast við þessa ferð var magnkaup á skelfiski sem áttu sér stað á fyrsta degi. Seint mun ég skilja hvers vegna maður ætti að þurfa að eyða 30.000 yenum í skelfisk.

Núna um helgina gisti svo Yasu vinur minn hjá mér. Hressir Íslendingar ættu að þekkja þennan hressa dreng úr afar hressum auglýsingum frá Landssímanum þar sem hann leikur eitt stykki dreng með myndavél. Það er mjög gaman að hitta Yasu og við fundum alveg prýðilega knæpu hérna rétt hjá mér sem spilaði bara kolsvart soul. Húrra fyrir kolsvörtu soul knæpunni.

Á morgun fer ég svo í leyniferð með nokkrum félögum. Ég verð sóttur í fyrramálið og á víst að taka með mér nesti, nýja skó og sundskýlu. Mér þykir því líklegt að ég sé að fara eitthvert nálagt sjó eða á hótel þar sem sundlaug stendur gestum til boða. Voða mikið leyndarmál allt saman en ég ætla að komast að því hvert ég sé að fara áður en lagt verður í hann. Bara svona til þess að eyðileggja stemmarann.

En þó verður að segjast að það sé nokkuð furðuleg tilfinning að vera að yfirgefa Japan. Dvölin hefur verið afar merkileg að mestu leyti. Líklegast verð ég þó ekki nema nokkrar vikur á Íslandi eða svona eins og 3-4. Hugsanlega er ég að fara að flytjast búferlum til hins auma pyslubælis er Kaupmannahöfn nefnist. Það kemur í ljós í næstu viku en ef ekki verður af því gæti það farið svo að Loftur Þórarinsson taki að sér vinnu í Tókýó frá og með áramótum.

Prikið 31.8 kl. svona 11 að morgni til og svo líklegast eitthvað dillumdall 3. eða 4. á ónefndum stað.

Vonandi að þetta skýrsluform mitt sé lesendum ánægjulegt.

Doitsu - Þyskaland

2006-07-12T07:58:00.000Z

Það er komin ný tegund af Cup Noodle í allar helstu búðir Japans, nýja tegundin heitir Doitsu og er með þýsku bragði. Þurrkaðar kartöflur sem og þurrkaðar pylsur sem stækka er heitu vatni er hellt á þær gera þennan rétt mjög spennandi. Já, það er alltaf skemmtilegt þegar mismunandi menningarheimar ná að tengjast vinaböndum.

Þetta er nokkuð merkilegar fréttir fyrir mig þar sem það fæði sem ég neyti einkennist mjög svo af einhverju sem maður hellir vatn út á. Soðmeti er samheiti yfir þetta allt saman og verður að segjast að ákveðnir aðilar eru komnir með leið á þessu. Vandamálið er kannski ekki það að maturinn sé allur soðinn heldur það að ég fæ alltaf sama soðna matinn. Því er verkefni dagsins það að finna eitthvað spennandi hráefni og sjóða það. Hingað til hef ég m.a. borðað eftirfarandi soðmeti: elgskjöt, bjarnarkjöt, tófu, hnetur, nautakjöt, svínakjöt, kjúkling og gúrku. Soðin fisk hef hins vegar ekki fengið né kartöflur. Áhugasömum einstaklingum um soðmeti og heilsu mína er bent að skilja eftir tillögur hér fyrir neðan.

Eftir 4 mín er ég á leiðinni í bíltúr til Yokohama. Það verður örugglega voðalega sniðugt allt saman. Sæjónara samuræ!

Enn önnur slæm hugmynd

2006-07-09T20:43:00.000Z

Vonandi hef ég það í huga að fjórum árum liðnum að það sé ekki mjög spennandi að fylgjast með úrslitaleik HM í gegnum útvarpslýsingu japanska ríkisútvarpsins. Þetta gengur ekki upp... ég er farinn út að finna mér sjónvarp.

O.s.fv.

2006-06-30T05:39:00.000Z

Skólinn minn er búinn, það er orðið heitt og ég hef gert hitt og þetta sniðugt.

Nýtilkomið áhugamál mitt eru hjólreiðar. Hjólið sem ég hef hingað til hýst við skólann minn í u.þ.b. 25km fjarlægð frá íbúðinni minni er nú komið hingað heim til mín. Undanfarna daga hef ég nýtt hin og þessi tækifæri í afar uppbyggilegar hjólaferðir þar sem myndavélin mín fær nær alltaf að fylgja með. Á myndasíðunni má finna handahófskenndar myndir frá Tókýó sem eru teknar á 15km hraða af hjólinu mínu.

Drengirnir sem ég bjó með á heimavist fyrri hluta vetrarins buðu mér með í útilegu nú fyrir stuttu. Þessi útilega var merkileg fyrir þær sakir að menn höguðu sér almennt vel. Lítið fór fyrir fatafellum og óþarflega mikilli strípihneigð. Ágætis ferð í hin bestasta umhverfi eina 70km vestur af Tókýó. Nokkrar myndir á myndasíðunni.

Í félagi við vinkonu mína sem á bíl fór ég í bíltúr eina 100km suður af Tókýó. Ferðinni var heitið til Enoshima, Kamakura og það aftur til Tókýó eftir ströndinni. Sjálfur hafði ég ekki hugleitt það mikið hingað til að það væri hægt að finna strönd hér á þessu svæði og hvað þá eina sem væri ekki mjög subbuleg. Raunin er víst sú að það má finna nokkuð ágætar strandir ekki svo langt frá Tókýó. Kamakura stóð sig mjög vel í alla staði enda sögufrægur staður með rosalega stóra styttu. Myndir og fínerí á þar til gerðum stað.

Ég verð hérna í ca. mánuð til viðbótar nema að eitthvað annað komi upp á. Þessum mánuði verður varið í einhver ferðalög, flakk um Tókýó sem og baráttu mína við stjórnsýslu HÍ. Þessi blessaða barátta er að verða hrikalega spennandi og það er orðið spurning hvort að kvikmyndin Loftur Brokkóvisss verði ekki framleidd einn daginn.

Þetta var ekki goð hugmynd

2006-06-04T15:03:00.000Z

Helgin nú sem nú er víst liðin var ákaflega leiðinlega í alla staði sökum lærdóms. Hún einkenndist fyrst og fremst af inniveru í bland við japönsku-föndur. Þar að auku kíktu nokkrir fyrirlestrar í heimsókn sem og ritgerð eða tvær. Hvað um það, nú fyrir tók ég þá ákvörðun að skella mér út í göngutúr um glaðlynda hverfið Shibuya. Tilgangurinn með gönguferðinni var lítill sem enginn nema þá helst að viðra sig aðeins eftir óþarflega mikla inniveru. Skemmst er frá því að segja að ég hefði betur átt að að háma í mig meskalín frekar en að ganga um Shibuya að kvöldi til. Ástandið þar var alveg einstaklega "hakkiklikkað" í kvöld og einkenndist helst af pissandi stelpum og öskrum. Von mín um að öðlast sálarró eftir þessa miklu inniveruhelgi urðu að engu. Þetta kennir mér að láta Shibuya vera.
-Shibuya er það hverfi sem hvað hakkaðasta liðið í Tókýó heldur til í.

Þó að þessi vika hafi nú að mestu farið í lærdóm áttu sér þá stað nokkuð merkilegir atburðir. Hverfið Ikebukoro, sem er helst þekkt fyrir glæpamenn og vændi var heimsótt. Þar fann ég eina stærstu Ganguro-nýlendu sem ég hef rekist á hingað til. Hundruðir ganguro var á svæðinu, dansandi s.k para-para dansa í takt við frábæra tónlist. Þetta var hreint út sagt æðislegt úpplefelsi. Í Ikebukuro má líka finna vaxtaræktarhverfi sem er fullt af geðveikt mössuðum konum. Tvær þeirra sýndi mér og ferðafélaga mínum honum Kela alveg sérstaklega mikla athygli. Í stuttu máli, ég hljóp í burtu en Keli er þar enn.
Norður um Ikebukuro fundum við Keli líka sporvagn sem gengur út í rassgat. Þetta er fyrsti sporvagninn sem ég hef séð í Tókýó og því var virkilega gaman að sitja í honum í einar 40 mín eða svo enda fundum við hverfi sem er langt í burtu frá öllu sem gæti talist skemmtilegt. Það heitir Oji sem þýðir einmitt prins á japönsku. Mæli ekki með því.

Yfir og út samuræ

Voða fint

2006-05-28T05:06:00.000Z

"To do" listinn minn hérna er orðinn helvíti góður. Meirihlutinn af þeim afrekum sem ég hafði ætlað mér að koma í verk eru núna úr sögunni. Í ljósi þess að heimsóknir til Kyoto, námskeið í blómaskreytingum, samurai búningar og fleira voru aldrei inni í myndinni hefur gengið mjög vel að koma öllu því í verk sem ég hafði ætlað mér.

Nú í gær var herbergi 601 í Karaoke-Kan í Shibuya heimsótt en þetta er einmitt sama herbergi og kemur fram í kvikmyndinni Lost in Translation. Mikið gaman og allt það.

Það eina sem er eftir er að heimsækja hostess klúbb. Þetta eru skemmtistaðir þar sem japanskar stelpur í Blackpool ballkjólum hella í glösin fyrir mann og halda uppi stórskemmtilegum samræðum. Einnig er pæling að sjá Tokyo Giants spila hornabolta.
Vonandi gengur þetta allt upp að lokum.

Jæja, núna þarf ég að fara út að berjast við ninjur og samuraia. Þetta helvítis pakk er á hverju horni.

Bandaríska sendiráðið í Tókýó gefur út viðvörun vegna hryðjuverkahættu

2006-05-24T14:21:00.000Z

Já, það er spurning um að hætta alfarið við það að mæta með plastpoka fullan af torkennilegum vökva og oddhvassa regnhlíf í lestina á morgun eins og ég geri venjulega.

Samkvæmt Morgunblaðinu er Tókýó greinilega alveg stórhættuleg borg.

川崎　Kawasaki

2006-05-22T15:35:00.000Z

Nei, ég gerðist ekki svo frægur að kaupa mér mótorhjól heldur heimsótti ég borgina sem stendur á bak við þessi annars ágætu hjól. Í félagi við vin minn og rauðan Volvo héldum við í nokkra klst. bíltúr um Tókýó, Yokohama og Kawasaki. Bíltúrinn var í sjálfu sér mjög skemmtilegur enda er Tókýó og nærliggjandi svæði ansi merkilegt ef maður keyrir um það. Hraðbrautirnar og undirgöngin eru eins og út úr einhverri lélegri framtíðarmynd. Það var þó Kawasaki sem stóð upp úr enda hef ég aldrei farið þangað áður.

Borgin Kawasaki er versti staður sem mín annars ungu og óreyndu augu hafa séð. Borgin er ein stór efna- og þungaiðnaðarverksmiðja með tilheyrandi viðbjóði. Hvert sem litið er má sjá elda loga, torkennileg efni frussast út í sjóinn, rusl og bara almennt ógeð. Borgin er einnig að miklum hluta byggð af fólki sem telst til hi-nin. Þessi þjóðfélagshópur eru e.k japönsk útgáfa af hinum stéttlausu. Þetta fólk vinnur jafnan störf sem teljast skítug og ekki fyrir fólk. Má þar nefna, leðuriðn, slátrun, beinmjölsframleiðslu og meira og minna allt sem viðkemur blóði og dauða.

Það var ánægjulegt að komast að því að Tókýó er ekki bara ógeðslega ljót heldur er nánasta umhverfi hennar einnig viðbjóður. Hversu einkennilega sem þetta hljómar þá hefur viðbjóðurinn ákveðinn sjarma. Iðnarhelvíti í bland við það "urban-hell" sem Tókýó er skapar skemmtilega blöndu.

En svona svo að ég hætti að tala um efnaiðnaðinn í nágrenni Tókýó þá er orðið heitt hérna. Heitt og ógeðslega rakt. Skólinn minn er alltaf hress og þar er víst nóg að gera. Þessa dagana eiga Ólympíuleikarnir í Tókýó 1964 hugsanlegir leikar í Tókýó eða Fukuoka árið 2016 hug minn allan. Verkefni og plotterí í gangi. Að öllum líkindum er ég á leiðinni til Kína á næstunni og þá til Shanghæ og Peking. Það forvitnilegt að sjá hvort að allir Kínverjar séu skítugir þjófar eins og félagar mínir hérna í Japan segja jafnan.

Myndir frá Kagoshima sem er syðst á Kyushu er einnig komnar inn. Kagoshima er nokkuð áhugverð borg og þá sérstaklega í tengslum við mikilvægi hennar í sögu Japans. Tokugawa vitleysunni var steypt af klíku sem kom frá Kagoshima og þar má einnig finna eitt stykki eldfjall sem Loftur heimsótti.

Sko minn

2006-05-14T12:04:00.000Z

Það allra skemmtilegast við það að hafa flutt frá Mitaka til Shibuya er að ég fæ að hitta svo skemmtilegan kall á hverjum einasta morgni með ca. 4 undantekningum á viku. Þessi félagi er líklegast rúmlega 60 ára gamall og hefur þann sérstaka eiginleika að vera snarklikkaður. Hann klæðist undantekningarlaust japanska landsliðsbúningnum í fótbolta, með handklæði á hausnum og bakpoka. Hann er aldrei með regnhlíf þó að það sé alltaf rigning hérna heldur hleypur hann bara hraðar en venjulega ef það rignir. Hingað til hef ég ekki náð mynd af honum en það stendur þó til bóta.

Svo verður að segjast að svalasti einstaklingurinn sem ég hef hitt fyrir í langan tíma hafi verið fundinn. Hér var á ferðinni ca. 5 ára strákur sem gerði ítrekaðar tilraunir til þess að brjóta gler í risavöxnu fiskabúri sem má finna á sædýrasafni í borginni Kagoshima með það fyrir augum að nálgast túnfisk. Hann öskraði í sífellt "oishii sou oishii sou/mmm... hvað ég vil borða þetta" og gafst hreint beint ekki upp. Þegar hann gerði tilraun til þess að brjóta með stól þá ákváðu yfirvöld staðnum að stöðva glæpamannninn. Já, þetta er víst hættulegt land þar sem börn brenna ýmist eða borða þá.

Núna um helgina heimsótti ég Maid-café, googlið nú, í fyrsta skiptið. Þetta eru kaffihús fyrir perverta og ógeð og þ.a.l þótti mér tilvalið að heimsækja svona stofnun. Viðskiptavinirnir eru aðallega manga-aðdáendur og eitthvað annað sem ég kann ekki að skilgreina. Þessi kaffihús eru líka öll í Akihabara sem er raftækja- og mangahverfi Tókýó og því eru viðskiptavinirnar fremur sérstakir. Þessi heimsókn var liður í því að exxa út hina og þessa "to do" hluti af listanum mínu

Cool as Canada

Yakushima

2006-05-11T10:42:00.000Z

Suður-Japan er langt í burtu og þar talar fólk ekki japönsku heldur eitthvað annað. Þar er kvenfólk líka með eðlilega fætur og strákarnir líta ekki út eins og Díana Ómel eins og hér í Tókyó. Merkilegt nokk + mikið skemmtilegt.

Yakushima er skrýtinn staður og þar býr stórfurðulegt fólk. Myndir eru mættar á svæðið.

18 merkur og með harið hans pabba.

2006-04-29T02:22:00.000Z

Skólinn minn er byrjarður, það er mikið að gera, gott veður, Japanir eru margir og o.s.fv.

Magnaðist atburður undanfarinna daga er vissulega Takao-san sem er eitt stykki fjall. Þangað fór ég og komst að því að Tókýó eftir u.þ.b 2 klst lestarferð. Þá tekur við óbyggilegur fjallgarður sem er gríðarlega flottur. Húrra fyrir Takao-san og öllu sem því fjalli fylgdi.

Sem stendur eru próf hérna og ritgerðir sem gerir það að verkum að tilveran er aum og erfið. Til allrar fæ ég frí í næstu viku sem kennt er við "Gullnu-vikuna" svokölluðu. Þá fæ ég frí í nokkra ásamt japönsku þjóðinni eins og hún leggur sig. Ferðinni er heitið til Kagoshima og Yakushima sem er lengst í suðri.

Að öðru leyti er tilveran bara til fyrirmyndar hjá mér. Siðferðislegt þrek og réttsýni vex með hverjum deginum.

Nú að lokum vil hvetja mína ágæti gesti til þess að skoða heimasíðuna mína fínu sem ég var að útbúa

Á tali með Lofti Gunn

2006-04-06T12:58:00.000Z

Myndir + hamingja.

Jesss...

2006-04-06T02:21:00.000Z

Loftur Þórarinsson siðapostuli og dýrlingur er alfarið fluttur úr Mitakahverfinu skemmtilega. Þetta hverfi hefur þjónað mér vel hingað til en nú er komið að því að yfirgefa það. Núverandi híbýli mín í Minami-Aoyama eru da shit og vel það. Tek myndir af íbúðinni og set þær upp á næstunni.

Fyrir nokkru hitti ég herra Kato sem er maður á miðjum aldri sem ataðist eitthvað í Íslandi í tengslum við EXPO-sýninguna sem var haldin í Japan í fyrra. Þetta er alveg hreint út sagt alveg ótrúlegur karakter. Hittingurinn fór fram í því miður geðfellda hverfi Shinjuku og fól í sér hádegismat og drykkju í kústaskáp. Ég er ánægður með framtakssemi japönsku þjóðarinnar þegar það kemur að því að nýta ónýtanlegt húsnæði í eitthvað sniðugt.

Í öðrum fréttum má helst nefna partí sem var haldið í gær í þeim eina tilgangi að horfa á viðtal við Friðrik Thor Friðriksson, kirsuberjatrén er víst að synga sitt síðasta, japanski áfanginn Intensive II náðist með ágætum sem og að næsta önn fer að byrja.

Þetta gerðist bara.

2006-03-31T07:44:00.000Z

Í gegnum einhverja vini komst ég inn í opnunarpartí karlaversjóninnar af druslu- og dræsubúðinni 109 í Shibuya. Nú á víst að opna aðra svona búð fyrir sk. Ikemen sem eru karldýrin í Shibuya-skíri.

Þetta var vægast sagt ótrúlegt partí. Liðið sem var þarna var best í geimi og það er hreint út sagt ótrúlegt að ég hafi að lokum farið heim.

Ætli myndirnar sem ég var að setja inn útskýri ástandið ekki betur.

Loftur Hoffman

2006-03-28T09:12:00.000Z

Undanfarnir dagar hafa verið nokkuð viðburðaríkir og það verður að teljast hið besta mál. Ég hef t.d farið í siglingu eftir ógeðfelldri á sem rennur út í Tókýóflóa, haldið partí eða 2, verið ásakaður um að vera Philip Seymour Hoffman og yfirgefið Tókýó.

Siglingin var aðallega bara fyndin þar sem þessi blessaða á reyndist vera jafn mikið urban hell og afgangurinn af Tókýó. Hún var líka ógeðslega skítug og árbakkarnir voru fullir af heimilislausu fólki. Náttúran hérna er alveg súper.

Paríin mín hafa verið fín og verður það að teljast nokkuð mikið afrek að koma ca. 20 manns fyrir í íbúðinni minni. Mælist til þess að fólk komi með eigin stóla næst.

Ég ætla ekkert að fara út í það hvernig það kom til að ég gerðist Philip Seymour Hoffman en ég hef breytt nafninu mínu eins og lesendir hafa væntanlega séð.

Yokohama sem er borg suður af Tókýó var heimsótt í gær. Þessi borg er hreint út sagt ekkert spennandi þrátt fyrir háhýsi og China Town. Mælist því til þess að fólki láti hana bara vera.

Var að setja einhvern slatta af myndum inn á myndasíðuna.

Í öðrum fréttum er helst að nefna nærbuxnafund hér í íbúðinni. En umræddar nærbuxur voru vel staðsettar fyrir aftan klósettið og voru komnar vel til ára sinna. Helvítis kínverski gaurinn sem bjó hérna áður hefur greinilega gengið í kvenmannsnærbuxum.

Guð minn goður og allt þar a milli

2006-03-21T06:53:00.000Z

Í gær fékk ég óvænta hringingu frá Úlfi nokkrum Chaka. Kauði kom til Tókýó í gær og því tókum við góðan hitting. Hittingur þessi var reyndar alveg stórmerkilegur og gefandi fyrir mallakútinn.

Við gerðum okkur ferð á Gonpachi sem er aðallega yakitori staður. Þessi staður er reyndar nokk nokk frægur þar sem Tarantino fékk hugmyndina að lokaatriðinu í Kill Bill 1 eftir að hafa farið á þennan stað og ofan á það þá borðuðu félagarnir Koizumi og Bush þar saman fyrir nokkru.
Það verður að segjast að þetta hafi verið besta máltíð sem ég hef látið ofan í mig hér. Það sem við fengum okkur voru aðallega yakitori (kjötspjót/grænmetisspjót) sem og fáranlega gott spínatsalat með sardínum. Bragðbestu spjótin voru andabringa með wasabi, kirsuberjatómatar vafðir í beikon, risarækja sem og kjúklingur með vorlauki.

Satt best að segja þá var ég í sjokki eftir þennan mat enda var hann algjörlega út í hött. Eftir að hafa borðað núðlusúpur í öll mál í 3 vikur þá var alveg kominn tími á eitthvað gott. Við héldum svo á stað sem heitir Heartland í Roppongi Hills sem er orðin mitt homebase og dönsuðum fram undir morgun. Prýðilegt kvöld eða jafnvel barasta frábært.

Það er annars í fréttum að veðrið er orðin súpernice og þ.a.l lundin mín. Á næstunni er nokkuð líklegt að ég haldi til Yakushima sem er vissulega magnaður staður. Þetta er lítil eyja milli Okinawa og Kyushu (syðsta eyja "stór"-Japan. Þeir sem hafa séð Princess Mononoke ættu að kannast við staðinn þar sem skóglendið í þeirri mynd er ínpríað frá Yakushima. Ef af þessu verður þá er líklegt að ég dveljist þarna í nokkra daga og hjóli eitthvað. Voðalega sænskt eitthvað.

Kólguflekkur er fisktegund sem fólk ætti að kynna sér.

Patty Tokugawa

2006-03-20T07:32:00.000Z

Líklegast hef ég misskilið eitthvað í tengslum við Japan. Svo virðist vera sem að hálf þjóðin sé komin undan Írum.
Núna um helgina hef ég varla séð annað en litla Mickie Nakashima og Naoko O'Reilly. Annar hver maður á þessu svæði sem ég bý á virðist gera tilkall til Írlands.

Verandi sá fauskur sem ég er þá tók ég það ekki í mál að halda upp á þessa írsku þrælahátíð. Frekar kaus ég að ræða við félaga minn um ömurlegt hlutskipti ástralskra frumbyggja. Það var mjög gefandi samtal og þótti mér sérstaklega áhugaverð sú kenning að Tasmaníumenn hafi ekki verið búnir að læra að nota eldinn á 18. öld.

Annars er lífið hér í Suður-Bláfjöllum, Minami Aoyama, 南青山 hið ljúfasta. Mikið um dansferðir, göngutúra sem og heilbrigða inniveru. Hápunktur síðustu daga var væntanlega fjallaferðin mín. Við Keli héldum til fjalla og komust að því að ef þú ferð 2 klst út úr Tókýó þá ertu meira og minna enn í Tókýó. Ef maður bætir 20mín við þá ertu kominn upp í fjöllin. Þar er samt mad shit byggð og viðbjóður.

Áhugavert að vera í umhverfi sem er gjörsamlega gerilsneytt af náttúru.

En hvað um það. Núna á ég orðin Louis Vuitton veski og get því pikkað upp aðra hverju dræsu í syndabælinu Shibuya. Töfraveski, Töfraveski...

...

2006-03-14T20:22:00.000Z

Ég er guð. Ekkert meira um það.

Herra Kuuki er kominn i fri

2006-03-12T10:05:00.000Z

Eins og glöggir lesendur hafa ef til vill tekið eftir þá hef ég breytt nafni bloggsins. Áður hét það Senor Kuuki en heitir nú Moderu san. Ástæðan fyrir þessu er mjög einföld, ég var kallaður Moderu (model) san (herra) á föstudaginn og þótti það nokkuð fyndið.
Næsta skref er að komast utan á morgunkornsumbúðir í Japan.

Annars er það helst að frétta að það gæti farið þannig að ég komi ekki heim fyrr en í ágúst. Þetta á allt eftir að taka á sig betri mynd. Spurning hvort að maður gerist svo frægur að sleppa þjóðhátíð í Eyjum. Ég hef nú ekki lagt það í vana minn að láta mig
vanta á hana.

Annars var þessi helgi almennt séð frekar mikill lortur. Föstudagurinn er ekki til umræðu og í gærkvöldi átti ég góðar samvistir við flensu og kvef. Hápunktur dagsins í dag voru örugglega vonbrigðin sem ég varð fyrir þegar ég komst að því að ávaxtasalinn minn í Shibuya var í fríi. Enga banana að fá í dag í kóngsins Tókýóhavn.

Ég sé reyndar 20 Drakúla greifa í dag en ég veit ekki alveg hvað þeir voru að bralla. Virtust vera á leiðinni á Starbucks en ég erfitt með að staðfesta það. Kannski voru þeir á leiðinni í partí ? Hver veit ? Engin myndavél...

Undanfarnar vikur hef ég verið að taka 2 kúrsa um Kína frá HA. Þessir kúrsar eru fremur aumir en það eina skemmtilega við þá er að fá að lesa efni sem er í gjörsamlegri þversögn við japönsku söguskoðunina, Nanjing og svona.

Guð blessi ykkur. Vonandi nýta sem flestir sér tækifærið og ná sér í Cantalópur í Bónus á ca. 100 kg kílóið. Hér kostar sambærilegur melónufjandi 9000 krónur.

Geðveikt töff

2006-03-10T08:33:00.000Z

Þá er greinilegt að ferill minn sem fyrirsæta er hafinn. Þetta er magnað. Ég er kominn með spaðalegustu klippingu í heimi og sé fram á að vera hundeltur af ギャル(gayru) og ガングロ(ganguro) á næstunni. Það hefur líklegast verið klippingin mín sem hefur komið í veg fyrir nánari kynni mín af þessum kvenmannshópum. En nú lítur þetta allt mikið betur út. Ætli það verði ekki þannig að ég komi með nokkrar ganguro til Íslands og gefi þær vinum og vandamönnum.

Svo virðist vera að ég sé orðinn fréttaritari gríska lifestyle blaðsins SOUL mag en satt best að segja veit ég varla hvernig það kom til.

Kveðja úr Köldukvíslinni,
Loftur Ikemenson

帰らたくない　Kaeratakunai

2006-03-08T03:26:00.000Z

Tókýó er geðveik + 5000. Guð forði mér frá því að vera lengur í drullu Danmörku en ég þarf.

Bless í bili. Þarf að fara út á pósthús og í plötubúð...

Þvert i gegnum Tokyo

2006-03-07T11:56:00.000Z

Við drengir, Loftur og Keli fórum í dag í helvíti góðan göngutúr. Hann hófst við íbúðina mína í Aoyama (vesturhluti miðborgar Tókýó) og endaði Tókýó aðalbrautarstöðina (austurhluti miðborgar Tókýó) þannig að við gengum faktískt séð þvert í gegnum miðborg Tókýó. Þetta er ca. 7-10km leið og þ.a.l álíka langt og frá miðborg Reykjavíkur og upp í Árbæ. Helvíti hressandi göngutúr sem endaði síðan og gómsætum kvöldverði á First Kitchen.

Annars tékkaði ég líka á Omotesando Hills í gær sem er mixað að sama fyrirtæki og gerði Roppongi Hills. Omotesando Hills er fáranlega svalt dæmi en algjör skítur ef maður er ekki fursti. Minnti meira bara á dýra verslunarmiðstöð frekar en þetta city within a city concept sem var í gangi með Roppongi Hills. Það er einhverjar myndir frá Roppongi Hills á síðunni minni en ég fer í það að taka myndir af Omesando Hills á næstunni.

Hvað sem því líður þá setti ég inn alveg hellings af myndum frá göngunni löngu í dag og þar af slatta frá alveg súperb ráðstefnuhöll sem má finna nálagt Yurakuchome lestarstöðinni í austurhluta borgarinnar.

Svo hef ég tekið þá ákvörðun um að flytja bara alfarið. Það verður því fjör að taka Yamanote línuna, Chuo línuna og hjóla svo á hverjum morgni til þess að komast í skólann.

Islensk kvikmyndahatið

2006-03-05T14:54:00.000Z

Þessa dagana stendur yfir íslensk kvikmyndahátíð í Tókýó og þ.a.l eitt stykki opnunarpartí. Ég gerðist svo frægur að ryðjast inn í þetta teiti. Teitið sjálft var fremur aumt en það rættist þó úr því. Íslenska kvikmyndaelítan var meira og minna á svæðinu og eftirpartíið með þeim var nokkuð sérstakt. Opnunarpartíið fær 1 stykki mínus fyrir vondan mat og drykk en eftirpartíið sem fór fram á hinum og þessum knæpum fær mega +. Já, hafiði það!

í dag gerðist ég svo frægur að vakna. Eftir að því þrevirki lauk gekk upp mitt nánasta umhverfi með myndavélina á lofti. Ég hélt að ég þekkti ágætlega til þessa svæðis en svo er víst ekki. Það kom í ljós að Tókýó er nokkuð stór og að ég þekki hana hreint og beint ekki neitt.

En það má nokkrar myndir af IJCE krökkunum í Japan sem og þær sem ég tók í dag á myndasíðunni. Allt voðalega urban eitthvað.

Vinna vinna vinna

2006-03-04T08:01:00.000Z

Lífið í Tokyo Disneyland er alltaf jafn eðlilegt. Furðulegheitin hafi þó komist á flug síðan ég flutti í nýju íbúðina. Það er helst að frétta að þessa daga rignir yfir mig atvinnutilboðum. Þau algengustu eru tilraunir blindfullra karlmanna í jakkafötum og eldri kvenna til þess að kaupa mig. Á eftir að láta reyna á það en þetta lofar góðu. Ofan á þessi algengu tilboð fékk ég tilboð um að gerast fréttaritari hjá grísku lífsstílsblaði. Það hljómar fremur furðulega en ég ætla að tékka á þessu.
Skemmtilegasta tilboðið fékk ég þó í morgun. Þannig er mál með vexti að mér var boðið vinna sem fyrirsæta. Þetta þykir mér ógeðslega fyndið í ljósi þess að ég fengi varla að vinna sem gína í Kolaportinu ef ég væri heima á Íslandi. En hér í Tókýó fæ ég boð um að vinna fyrir l'Oreal fyrirtækið. Það er spurning hvort að ég taki ekki tilboðinu og breyti síðan nafninu mínu í Lalla sbr. Malla.

Annars er skítugur lobbíismi minn að verða að vandamáli en eitthvað verður maður jú að gera.

Í kvöld er annars ferðinni heitið á opnunarpartí íslenskrar kvikmyndahátíðar í Tókýó. Ég var eitthvað að stússast í hringum þetta og fékk því þetta fína boðskort fyrir nokkrum dögum.

Lifið heil og gleðilegan Hverfisbar.

南青山　Minami Aoyama

2006-03-01T04:35:00.000Z

Hólímólí

Allt gott að frétta og allt það. Í stuttu máli hef ég bara verið að notfæra mér staðsetningu nýju íbúðarinnar út í gegn. Einnig hef ég eitthvað verið að þvælast með IJCE. Það er einmitt síðasti dagurinn þeirra hérna í dag og því er ég núna að fara í baðhús í Odaiba (hverfi í Tókýó) með hluta hópsins. Keli kemur einnig með en það verður áhugavert að sjá hvernig risavaxna tattúið hans fer í fólkið.

Ætla að skella mér í góðan göngutúr með myndavél á næstu dögum til þess að skrásetja hverfið. Hendi því myndum upp á næstu dögum.

Props and pussies

og barasta

2006-02-24T04:30:00.000Z

Ég vil líka taka það fram að ég er í svo góðu skapi að ég skellti Bobby Womack á fóninn og hef tekið þá ákvörðun að brjóta engan andlega niður í dag.

終わった　Owatta

2006-02-24T04:15:00.000Z

Síðasta 4klst prófið er búið. Þessi vika er búin að vera viðbjóður, próf og fyrirlestur og eitthvað þaðan af verra.
En nú er Loftur kominn í 6 vikna frí. Herregud hvað það er gott. Þessi önn er búinn að vera eins skemmtileg og stúdentsprófin góðu í MR.

Ég er að flytja um helgina inn í Maison de Merde sem verður sweet as pineapple. Vafasamt hátterni mitt, skortur á samvisku, siðferði og svívirðilegur hugsunarháttur minn mun fá að blómsta á næstu vikum.

Á næstu dögum þarf ég svo að ljúka við umsókn um skóla einn sem ég ætla að reyna að komast inn í næsta haust. Ef það gengur eftir verður dvölin á Íslandi í styttra lagi. Nú er bara um að gera að fara út að leika, safna nafnspjöldum, láta bjóða sér í veislur í boði ríkisstjórna Íslands og Japan og haga sér almennt séð eins og hinn mesti wanker.

Nóg um það. Núna þarf ég að fara að stússast í pappírsvinnu og viðbjóði. Kvöldið lofar góðu.

Kveðja frá kauptúninu Tókýó.

IJCE

2006-02-22T13:38:00.000Z

Nú á dögunum komu 4 íslenskir krakkar sem ég þekki á vegum IJCE (Iceland Japan Culture Exchange) til Japan. Þetta er sami félagsskapur og ég fór með til Japan í fyrra. Nú er ég búinn að hitta á hópinn tvisvar og það hefur gengið súper. Í kvöld borðaði ég kvöldmat á Grand Hyatt hótelinu í Roppongi Hills. Þar var verið að halda boð til heiðurs íslensku krökkunum og því fylgdi ég með.

Þannig er mál með vexti að ræðismaður Íslands í Kyoto er stjórnarformaður Grand Hyatt í Japan og því blæddi hann á hópinn. Með í för voru einnig starfsmenn sendiráðsins íslenska. Þetta var reyndar nokkuð upplefelsi þar sem þjónustan allt frá lobbýinu til veitingastaðarins minnti óneitanlega á þá sem var sýnd í kvikmyndinni Lost in Translation. Þ.e.a.s huggulegar konur sem hneigðu sig í bak og fyrir, vígalegir en jafnframt vel til hafðir dyraverðir og óþarflega brosandi móttökuritarar.

En hvað sem því líður var þessi máltíð alveg súper og stóðst fyllilega samanburð við 310 yena hádegismatinn minn.

Annars nær búinn með prófin mín og þá er planið að lóðsa eitthvað IJCE um Tókýó í bland við það að já... hver veit?

Eitt stykki vika

2006-02-17T06:54:00.000Z

Nú vill svo skemmtilega til að ég á bara eftir eina viku af leiðinlegheitum. Þessi önn sem hefur verið lengri en góðu hófi gegnir er að verða búin. Það eina sem skilur mig frá letilífi er gríðarlega mikill fjölda misskemmtilegra prófa, fyrirlestur eða tveir sem og almenn vanlíðan. En hvaða hvaða þetta er allt mjög sneddí.

Frá og með næstu helgi verð ég búsettur í hverfinu Minami-Aoyama (Suður-Bláfjall) sem er últra hipp og kúl. Þaðan get ég gengið á hina ýmsu staði án þess að slíta óheyrilega miklum fjölda skópara. Hverfin Shibuya, Harajuku og Omotesando-breiðgatan eru í innan við 5mín fjarlægð. Það kemur því fátt annað til greina að borða sag í hvert mál í bland við það að selja mig eldri konum til þess að eiga fyrir ólifnaðinum.

Annars er orðin nokkuð hlýtt, sbr. 18 stiga hita í fyrradag. Í tilefni af þessu góða veðri tók ég mig til og setti inn myndir sem sýna mitt nánasta umhverfi í slappstemmingu.

Að lokum vil ég taka það fram að ég er ljóshærður og að japönskum karlmönnum þykir gott að strjúka á mér axlirnar.

Fluga

2006-02-14T17:56:00.000Z

Ef það er ekki bara fluga í herberginu mínu.

Bætti við myndum sem ég tók nýlega.

Í dag fékk ég súkkalaði frá 4 stelpum og það án þess að beita hótunum.

ICU Clappers

2006-02-08T06:33:00.000Z

Eitt það allra merkilegast við þennan skóla minn eru hinir ýmsu klúbbar sem þar eru starfræktir. Þeir eru fleiri en góðu hófi gegnir en eiga það meira og minna sameiginlegt að vera gríðarlega metnaðarfullir. Það er nóg af hefðbundum klúbbum s.s fótboltafélaginu o.s.fv. en þó er alveg gríðarlega mikið magn af alveg stórfurðulegum klúbbum. Þar má helst nefna ICU Flying Disk Club (frisbí), ICU Light Club (veifa ljósum og leika sér mikið með ljós), ICU Smooth Steppers (harðasti dansklúbbur í geimi), ICU Christianity Club (jú, jú), Human Traffic Club (ég er ekki viss hvað þeir gera) og Thai Massage Club (hver veit...).
Einnig er fjöldinn allur af tónlistarklúbbum sem virðast allir einbeita sér af tónlistarafbrigðum sem ég hef aldrei heyrt um.

Þessir klúbbar standa fyrir reglulegum æfingum sem standa venjulega í margar klukkustundir. Æfingarnar eru haldnar á mjög óguðlegum tímum og því skil ég einfaldlega ekki hvernig fólk getur t.d sannfært sig um að vakna kl. 6 á sunnudagsmorgnum til þess að fara á bjölluæfingu eða eitthvað þaðan af vitlausara.

Í hvert skipti sem einhverk klúbbur heldur atburð er atburðurinn auglýstur rækilega. Auglýsingarnar eru í formi dreifimiða, plakkata og skilta. Þó virðist það vera nauðsynlegt að staðsetja eins og 20 meðlimi úr einhverjum klúbbnum fyrir framan kaffihúsið á skólalóðinni þar sem meðlimirnir meira og minna öskra í nokkra daga. Það sem þeir eru að öskra er venjulega nafnið og klúbbnum og atburðinum. Þeir eiga það til að gera þetta svona 2 mánuðum fyrir atburðinn til þess að hann fari nú örugglega ekki framhjá neinum. Það kostar venjulega eitthvað inn á þessa atburði og því er fólk hvatt til þess að vera sér úti um miða með góðum fyrirvara. Með því að kaupa sér miða fyrirfram fær kaupandinn afslátt upp á ein 20yen eða svo. Sem er merkilegt fyrir þær sakir að miðaverðið er venjulega í hringum 300yen.

Ég er orðinn langþreyttur á þessum endalausu öskrum sem ég þarf að heyra á hverjum degi og þessum 15 kílóum af pappír sem ég fæ í pósthólfið mitt í hverri viku.

En nú er svo komið að ég hef ákveðið að berjast á móti þessum klúbbum á þeirra skilmálum. Loftur Þórarinsson hefur ákveðið að stofna sinn eiginn klúbb, ICU Clappers. Þessi nýji klúbbur er nokkuð svipaður "Magic Hands" eða hvað sem hann hét í Napoleon Dynamite. Tilgangur klúbbsins er að klappa. Hvar sem menn vilja og geta klappað verður klappað, hvort sem það er fyrir framan þetta auma kaffihús eða í tíma. Slagorð klúbbsins eru nokkur þ.á.m "Clap your hands into happiness", "Be cool as Canada", "In clap we trust", "Jesus clapped, so why don't you?".

Þetta er reyndar allt á byrjunarstigi en vonandi verð ég farinn að klappa og öskra á fólk á skólalóðinni áður en langt um líður.

En að öllu gamni sleppt þá haga þessir klúbbar í skólanum sér eins og Camp Ridalin. Að öskra í ca. 6 klst á dag er eitthvað se m ég á erfitt með að skilja. Það er aldrei að vita nema að fólk sjái að sér þegar ég heill herskari af klappandi krökkum áreitir annað fólk allan daginn eins og hinir klúbbarnir gera.

Því miður hef ég ekki tíma til þess að útlista þessu betur því að núna þarf ég að fara í handabað.

Ganguro vs. Loftur = Ikemen Loftur

2006-02-06T07:17:00.000Z

Afmælisveislan mín var haldin þann 28.janúar. Stórmerkileg veisla í ljósi þess að mér var haldin afmælisveisla af nokkrum J-Friends. Síðasta sambærilega veisla sem mér hefur verið haldin einkenndist af ættingjum sem ég þekkti ekki og yfirborðskenndum samtölum um framtíð mína. Þessi veisla var ekki þannig því hún einkenndist meira af algjörlega handahófskenndum gestum í bland við óheyrilega mikið af mat og drykk frá Okinawa.
Já, Loftur fékk eitt stykki Okinawa veislu í afmælisgjöf.

Síðustu vikur hafa svo að mestu leyti farið í inniveru í bland við hjólaferðir á Astrid Lindgren hjólinu mínu. Þó gerðist ég svo frægur að eignast þriðja vininn sem heitir Thomas. Þessi er danskur, elskar Kárahnjúka og vinnur við það að gera ekki neitt fyrir danska ríkið. Í félagi við þennan danska drjóla hef ég skellt mér á mjög svo sneddí staði og hagað mér eins og geri venjulega.

En þó verður að segjast að undanfarnar 2 vikur hef ég gert rosalega mikið af því sem var á "to do" listanum mínum. Sá Fantastic Plastic Machine, talaði við Ganguro (mynda-googla) í fyrsta skiptið, þóttist vera Kínverji, talaði eins og Ikemen (mynda-googla) o.s.fv.

En nú fer að líða að því að ég klári þessa aumu önn. Hún er almennt séð búin að vera frekar leiðinleg í ljósi þess að ég hef bara verið í einu og sama faginu frá 9-3 á hverjum degi. Já, en ég ætti ekki að kvarta því að ef ég stend mig nægilega vel þá er alltaf möguleiki á því að það birtist viðtal við mig í Fréttablaðinu um dvölina í Japan. "Þeir borða rosalega mikið af hrísgrjónum".

Svo vil ég taka það fram að lokum að maður getur gert og sagt hvað sem maður vill í metropólitasinu Tókýó án þess að þurfa að hafa nokkrar áhyggjur af afleiðingum gjörða sinna. Hentar mér mjög vel.

mer er alveg sama

2006-01-25T07:17:00.000Z

Ég vil taka það fram að mér er alveg sama þótt að enginn hafi vaknað kl 4 að morgni til á íslenskum tíma til þess að óska mér til hamingju með afmælið. Ég óskaði sjálfum mér til hamingju með afmælið tæknilega séð áður en ég átti afmæli (9klst tímamismundur og svona) og gaf mér meira að segja 130 króna karrírétt í afmælishádegismat.

Núna ætla ég að athuga hvort að ég geti eignast einhverja vini á lestarstöðinni.

Engin særindi í gangi hérna enda er ég sterk kona sem þolir allt.

ja, barasta

2006-01-23T16:32:00.000Z

Flott myndband

Snjor og Zoolander

2006-01-21T06:24:00.000Z

Snjór og nákvæmlega ekkert gott við það.

Núna um helgina gerðist ég svo frægur að fara út að skemmta mér með 10 karlmódelum.
Algjörlega ógleymanleg lífsreynsla. Mjög svipað því að vera í hlutverki í útgáfu af Zoolander sem er ekkert fyndin.
Frá og með deginum í dag er ég orðinn karlmódel í Tókýó. Meira um það síðar.

Síðustu dagar hafa mikið til farið í lærdóm og hinar og þessar umsóknir. "To whom it regards" og "Best regards" er það sem ég skrifa helst þessa dagana.

En núna ætla ég að fara út að taka myndir af snjónum og athuga hvort að almenningssamgöngur í Tókýó séu enn til staðar.

Fiskur og femin.is

2006-01-15T15:57:00.000Z

Verandi sá dugnaðarforkur sem ég er þá tók ég upp á því að elda ofan í heilan her af fólki nú um helgina. Ég fékk þá ágætu hugmynd að það væri mál með vexti að elda fisk á "eðlilegan" máta og því gerði ég það.

-Uppskriftin var auðvitað fengin af femin.is
-Fiskurinn var keyptur á risastórum fiskmarkaði kl. 6 um morgun
-Hráefnin í réttinn góða voru keypt í hinum og þessum útlendingamatvörubúðum

Myndir af fiskómetinu eru á myndasíðunni en af einhverri ástæðu þá tók ég engar myndir af matnum sem ég raunverulega eldaði. Myndirnar af hrámetinu sem og steiktu hausunum koma mér ekkert við. Einhver japanskur villimaður útbjó hrámetið sem og misþyrmti fiskhausunum.

Ég vil þakka femin.is fyrir góða uppskrift, sem og öllum þeim sem sækja þá síðu.

Ódyri Loftur

2006-01-12T06:27:00.000Z

Síðan ég kom hingað hefur það komið fyrir nokkuð oft að ég heyri að fólk er að tala um mig úti á götu eða í lestunum. Til að byrja með skildi ég oftast ekki mikið meira en "hann er..." en svona að undanförnu er ég farinn að skilja alveg furðulega mikið í þessu röfli fólks.

Oftast nær lendi ég í því að fólk segir "kinpatsu da!!!" = ahhh... ljóshærður. Þetta vekur alltaf mikla lukku hjá mér þar sem ég hef ásakaður um að vera rauðhærður í alltof mörg ár.
Yasashii hito = auðveldur maður = e. easy going
Yasui hito = ódýr maður = ekki ábyrgur gjörða sinna, spaði eða eitthvað í þá áttina. Hef verið uppnefndur ódýr í þau skipti sem ég hef klætt mig í spaðalegu múnderinguna
Hansamu = myndarlegur. Lendi af einhverri ástæðu í því vikulega eða svo að einhverjir semi öfuguggar tjá mér ást sína.

Ég er því búinn að komast að þeirri niðurstöðu að ég sé óábyrgur, ljóshærður spaði sem tekur lífinu með ró og laðar bæði að sér japanskar "kanamellur" og miðaldra japanska homma.

Stórkostlegt

Myndir frá Roppongi Hills

Drengir i heimsokn

2006-01-09T13:55:00.000Z

Þeir félagar Bjartmar og Páll komu í heimsókn stuttu eftir jól. Samveran með þeim var fremur sérstök af ýmsum ástæðum.
Tókíó var skoðuð í bak og fyrir. Allar helstu staðir teknir fyrir + hið yndislega Tokyo Random Shit Element sem er ca. ruglið sem maður lendir í úti á götu.

Á þessum tíma sem þeir voru hérna fékk ég líka að tékka á hinum og þessu stöðum sem ég hafði ekki komiði á, þ.á.m Ueno dýragarðinn, Mega Oedo Monogatari Onsen baðhúsið í Odaiba og Disney. Ueno dýragarðurinn og þetta baðhús voru til fyrirmyndar er Disney var svoldið mikil steypa. Sjálfur garðurinn er flottur og allt það en ekki mjög spennandi. Japönsku kærustupörin sem voru þar voru eiginlega það sem mönnum þótti hvað mest spennandi.

Það sem stóð upp úr að mínu mati var það að sjá herra Keisara og co. í eigin persónu sem og Yebisu Sound 2006 partíið sem við fórum í á gamlárskvöld. Gagle og Soil & "Pimp" Session stóðu upp úr og þá sérstaklega Soil & "Pimp". Uss... hvað þeir voru skemmtilegir. Eignaðist meira að segja Soil & "Pimp" grúppíuvinkonu þannig að ég hef alltaf einhvern til þess að fara með mér á tónleika í framtíðinni.

Allt það sem tengist keisaranum lyktaði af þjóðernishyggju og vitleysu. Stórfurðulegt alveg hreint. BANZAI, BANZAI heyrðist grimmt og japanska fánanum var flaggað. Fastakúnnar Yasukuni hofsins virðast hafa verið mættir á svæðið.

En núna er víst skólinn að fara byrja og meðfylgjandi leiðindi. Þó er bjart framundan því þann 24.feb fæ ég vorfrí og það stendur til 10. apríl. Nokkuð gott.

Ps. Soil and Pimp og Gagle draslið var uppselt á Yebisu Sound og ég böðlaði að redda því á öðrum stað. Lofa bót og betrun.

MYNDIR MYNDIR MYNDIR

Gleðilegt nýtt ár

2006-01-06T08:20:00.000Z

Össs...

Síðustu daga hafa þeir Páll og Bjartmar verið hjá mér. Mjög nice allt saman.

Áramótin voru mögnuð. Sá Gagle og Soil and Pimp á einhverjum mögnuðustu tónleikum sem ég hef séð hingað til og sá meira að segja sjálfan Akihito Japanskeisara með berum augum.
Meira um það síðar og jafnvel eitthvað af myndum.

Kveðja,
Loftur

Gjol

2005-12-25T17:32:00.000Z

Aðfangadagur var sniðugur.

11:00 Loftur vaknar
12:00 Loftur hittir Kela
12:30 Loftur og Keli borða hádegismat á McDonald's og kaupa kvöldmatinn á sama stað
13:00 Loftur og Keli kaupa rauðvín, hvítvín, pestó, brauð, osta og köku fyrir partí kvöldins
14:00 Loftur og Keli borða japanska jolaköku og horfa á video
16:00 Loftur og Keli fara í baðhús og sjá mikið af nöktum 90 ára karlmönnum
17:00 Loftur og Keli standa í útréttingum í Shinjuku
18:00 Loftur og Keli borða kjúklingahamborgana sem voru keyptir kl. 12:30 á bílastæði
18:05 Loftur og Keli fara í partí

Jóladagur var líka sniðugur

09:00 Loftur kemur heim með lest og sér Fuji fjallið í fyrsta skiptið
15:30 Loftur vaknar
15:35 Loftur fer í jólaboð
03:00 Loftur fer að sofa

Gleðileg jól

Myndir

Skolastelpa dauðans

2005-12-23T13:42:00.000Z

Já, það hlaut að koma að því ég sá loksins undir pilsið hjá japanskri skólastelpu. Þetta stórkostlega atvik átti sér stað á listasýningaropnun í gær en ekki í lest. Það merkilega við þessa druslulegu skólastelpu er það að hún var 50 karlmaður klæddur eins og japönsk skólastelpa. Eitthvað svo jólalegt við það að sjá kynfærin á 50 ára gömlum karlmönnum í pilsum.

Hólímólí+2 x jæks

2005-12-18T14:07:00.000Z

Það væri nú fremur hæpið að halda því fram ég sé orðinn ónæmur fyrir allri þeirru vitleysu sem má finna í þessari borg en ég er þó orðinn nokkuð sjóaður. Það var því ágætt í gær að fá stóran skammt af vitleysu. Þannig var mál með vexti að ég fór á tónleika Buffalo Daughter í gær og þeir voru úðmærkeð. Hljómsveitirnar sem hituðu upp voru stórmerkilegir.

Sú fyrsta var hljómsveitin Kriii sem samanstendur af 2 stelpum. Önnur þeirra spilar á trommur en hin syngur sem og að misþyrma skemmtara. Prógramið hjá hljómsveitinni Kriii var algjörlega handahófskennt og þ.a.l helvíti merkilegt. Það fer þó fjarri því að ég leggi til að fólk skelli sér til Japans einungis til þess að sjá þessa hljómsveit.

Önnur hljómsveitin var japanska bandið Metalchicks, hana skipa jafnframt 2 stelpur. Þessi hljómsveit spilar alveg fáranlega fyndinn metal sem á nákvæmlega enga samleið með japönskum stelpum. Mesta furða hvað þær voru hressar og ég held ég hafi aldrei séð svona penan trommuleikara fyrr.

Lokahljómsveit kvöldins var svo hljómsveitin Buffalo Daughter. Mælist til þess að fólk tékki á henni... soulseek... virkilega virkilega skemmtilegt prógram hjá þeim og sviðsframkoman var svona eins og illa tvíburasystir Abba. Eftir tónleikana laug ég með síðan inn baksviðs og tók viðtal við hljómsveitina fyrir íslenska blaðið "Mamma þín er með lekanda". Ég fékk því að heyra allt um hinu leyndu merkingu laganna á einhverri japönsku sem ég skildi almennt séð ekki. Gott gott.

Þá vil ég einnig taka það fram að ég lenti í þeirri aðstöðu á föstudaginn að sitja til borðs með 3 karlmódelum. Þetta voru heimskustu menn sem ég hef hitt fyrir á lífsleiðinni.

Jólaskapið mætti loksins á svæðið áðan þegar ég fékk að hlusta á lagið "all i want for christmas" eftir Mariuh Carey í lyftutónlistarútgáfu á meðan ég var að velja mér örbylgjukvöldmat út i í 7/11. Frábært.

Usss...

2005-12-15T15:31:00.000Z

Ég var að setja inn myndir sem ég tók um síðustu helgi.

Sem stendur bý ég í herbergi með einhverju því mesta dauðyfli sem ég hef hitt fyrir á ævinni. Hann er víst japanskur og barasta ekkert skemmtilegur. Herbergið er hvorki stórt né sniðugt.

Eftir 2 vikur mun ég síðan búa tímabundið í hinu alræmda Shinjuku-hverfi. Hverfið er helst þekkt fyrir há hús, ógeðslega mikið af fólki, yakuza og viðbjóð. Þetta er almennt séð frekar sveitt hverfi en engu að síður sá staður í Tokyo sem væri kannski helst hægt að kalla miðbæ. Það er í það minnsta mjög gott að komast þaðan til skemmtilegri staða.

Í lok febrúar fæ ég svo íbúð til afnota rétt við götu sem heitir Omotesando. Þessi gata er svona e.k japönsk útgáfa af 5th Avenue eða Champs-Élysées. Ekki sljoí... það. Þessa íbúð mun ég hafa til afnota í einn eða tvo mánuði. Það verður mjög sniðugt sérstaklega í ljósi þess að hverfi eins og Harajuku og Shibuya eru í ca. 10 mín göngufjarlægð.

Vetrarönnin er byrjuð og hún er ekkert sérstaklega skemmtileg. Loftur í félagi við samnemendur sína þarf að mæta í skólann á hverjum morgni kl 8:50 og er ekki laus fyrr en kl 3. Ég tek ekkert annað en japönsku og því sé ég fram á það að þetta eigi eftir að verða nokkuð þreytandi undir lokin. En hvað um það, ég hef þó lært að segja "flýtið ykkur nú heim krakkar svo að þið verðið ekki drepin" á japönsku sem og að beygja sögnina "að rífa af sér neglur". Gagnlegt ?

Núna um helgina er ég svo að fara að sjá hljómsveitina Buffalo Daughter í Shibuya. Jessörí. Á gamlárskvöld verður svo heljarinnar party haldið á stað sem heitir "Ebisu Garden Place", googlið. Þar koma fram Soil & Pimp sessions, Gagle, Dj Krush, Jazztronik, Pe'z og fleiri. Japönsk elektró, jazz, hip hip og random shit veisla. 3 fallegir miðar í þetta partí liggja hérna á borðinu mínu. Ógæfumennirnir Bjartmar og Páll munu fara þangað með mér.

Gaman gaman...

Myndir

2005-12-04T16:09:00.000Z

Var að setja inn eitthvað af nýjum myndum.

Shit, fokk gott gott

2005-12-04T10:46:00.000Z

Haustfríið mitt er búið.

Síðastliðinn föstudag borðaði ég líklegast einhverja þá bestu máltíð sem ég hef fengið hingað til. Hvorki meira né minna en sushi á Keisarahótelinu í Tókíó. Þangað var mér boðið af konunni sem ég kenni íslensku. Hreint og beint út í hött hversu fresh þetta var og bragðgott. Fékk að prófa hin ýmstasta óbjóð sem reyndist síðan fáranlega góður. Hingað til hefur það sushi sem ég hef borðað verið upp og ofan. Hvað um það. Þetta var frábær máltíð frá a-ö. Áfram máltíðir sem kosta fáranlega mikið!

Þennan sama dag borðaði ég reyndar líka einhverja þá verstu máltíð sem ég hef smakkað. En það var einhver kínverskur réttur sem smakkaðist eins og plastpoki. Það er betra að fara ekkert nánar út í það.
190kr kínversk plastpokabragðsmáltíð vs. eitthvað mikið dýr sushiveisla.

En í ljósi þess að ég vissi að ég væri að fara út á borða á svona helvíti sneddí stað tók ég mig til og mætti uppáklæddur. Því var það vil við hæfi að notfæra mér smekklegheitin eftir að máltíðinni var lokið með því að flakka á milli Mikimoto, YSL og auðvitað Louis Vuitton. Keisarahótelið er nefnilega staðsett rétt hjá einu dýrasta verslunarhverfi Tókíó sem heitir Ginza sem er stappað af dýrum búðum. Í þessum verslunum skellti ég mér í hin ýmsu hlutverk og spann um stórkostlegar lygasögur á minni afar takmörkuðu japönsku. Þetta endaði þó á því að ég var leystur út með slatta af glingri frá þessum búðum eftir að hafa heillað starfsfólk með lygunum. Því hélt ég heim saddur og sæll með 3 kg af Mikimoto drasli og 18 krónur í vasanum.

Föstudagskvöldið endaði svo á því að ég hitti Úlf sem er Tókíó í hverfi sem heitir Shimokitazawa. Þetta hverfi er svona e.k Greenwich Village en þó hef ég eiginlega ekkert kannað það. Það var mjög nice. Fór með einhverju öðru fólki og þetta endaði allt saman á bíltúr á einhverjum psychodelic futuristic götum í risastórum Nissan.
Á laugardaginn fór ég svo í party/gikk/tónleika sem fólk í tengslum við Úlf plöggaði. Eftir þá tók við 1 klst tilgerðarsúpa á opnun sem ég fór á. Eldri borgararnir á Gerðarsafni eiga ekkert í fólkið sem var þarna. Erfitt að toppa 60 ára Japana sem minna helst á Drakúla.

Set inn myndir á eftir að ég held.

Haustfri

2005-11-27T14:04:00.000Z

Skólaárinu í skólanum mínum góða er skipt upp í 3 annir og það vill svo skemmtilega til að sú fyrsta er búin. Það þýðir aftur á móti að ég fæ frí. Nú er u.þ.b ein vika af þessu 2 vikna fríi mínu liðin.

Að undanförnu hef ég verið að gera hitt og þetta. Prófin voru ekki mikið skemmtilegrii en próf almennt séð en það gekk bara ágætlega. Eftir það hefur mest farið fyrir hangsi og út að dansa ferðum. Á þessari viku hef ég líka upphvötvað ein tvö hverfi sem ég vissi ekki af áður. Annað þeirra heitir Nippori. Það er eins og að stíga ein 300 ár aftur í tímann þegar maður fer þangað.
Næsta vika fer svo bara í hangs og dansiballferðir.

Í dag fékk ég það beint í æð að Japanir eru nokk nokk sérstakir. Það vildi svo skemmtilega til að ég sá mjög hressan ca. 7 ára strák í lest í dag sem var íklæddur skólabúningi. Fátt óvenjulegt við það en þessi kauði var allur útataður í einhverjum þjóðernissinna barmmerkjum og hélt meira að segja á 2 sverðum sem hann hafði greinilega búið til úr pappa. Var samt alveg sallarólegur á meðan hann veifaði pappasverðunum sínum í áttina að öðrum farþegum. Það er alltaf skemmtilegt að rekast á 7 ára gamla þjóðernissinna.

Mad shit barasta...

Klipping i Japan

2005-11-12T06:40:00.000Z

Ég mælist til þess að þær ólukkusálir sem eru væntanlegar hingað taki sig til og láti hárið vaxa. Því þá geta viðkomandi aðilar skellt sér í klippingu hér.

Í gær gerðist ég svo frægur að láta klippa mig í þessu landi vitleysu og perverta. Stórkostleg lífsreynsla frá A-Ö. Það þurfti 3 einstaklinga til þess að klippa mig þar sem hárgreiðsludömurnar skríktu svo mikið að þær þurftu að skiptast á. Þær sýndu mér helling af japönsku "Dazed & Confused" blöðum og báðu mig um að velja einhverja fína japanska klippingu. Síðast þegar ég vissi var ég ekkert sérstaklega japanskur í útliti.
Hárliturinn minn vakti svo gríðarlega mikla lukku að hver einasti starfsmaður á þessari stofu var við það að froðufella af ánægju og undrun. Þegar það var búið að klippa mig var hárið svo þvegið. Er það ekki venjulega öfugt?
Eftir það fékk ég konfekt og eitthvað það versta kaffi sem mannkynið hefur getið af sér. Að kaffidrykkjunni lokni var ítrekað barið á axlirnar á mér af einni hárgreiðsludömunni. Stórmerkilegt.

Til þess að toppa þetta allt reyndi eigandi stofunnar ítrekað að koma mér á stefnumót með þessari hárgreiðsludömu þegar ég var að borga. Það er spurning hvort ég næli mér í eina japanska hárgreiðsludömu og flytji með henni til Keflavíkur ?

En herra Bjartmar og Palli ættu alvarlega að íhuga að skella sér í klippingu hérna þegar þið komið. Það eru miklar líkur að þið eigið eftir að sjá eftir því en þið eigið þó eftir að muna eftir því í lengi vel.

Japan inc.

2005-11-10T06:04:00.000Z

Undanfarið hef ég verið upptekinn við lærdóm og önnur skemmtilegheit. Til allrar lukku er ég enn í þeim pakka þar sem nú standa yfir lokapróf fyrir þessa önn. Í þessum skóla sem ég eru þrjár annir og útskýrir það þennan furðulega prófatíma.
Það er í það minnsta alveg nóg að gera og fólk virðist almennt vera í bullinu. Það verður spennandi að sjá hvort einhver skólafélagi minn fyrirfari sér á almannafæri eftir eitthvað leiðinlegt próf. Það kemur væntanlega í ljós.

Frá og með lokum næstu viku fæ ég svo haustfrí. Planið er að tékka á Tókíó, sjá hljómsveitina Buffalo Daughter á gikkinu ★MARQUEE NIGHT vol.7“Girls Punk Party” og kannski fer ég að sjá Asa-Chang að áeggjan Bigga.
Buffalo Daughter er ansi sniðug hljómsveit sem vert er að tékka á. Asa-Chang er elektróvitleysa sem nauðsynlegt er að tékka á.

Um síðustu helgi fór á haustfögnuð Íslendinga í Tókíó. Hann var bara nokkuð skemmtilegur.

Svo er það helst að frétta að ég er búinn að gefast upp á núverandi heimili mínu og ætla að fara í það að finna mér íbúð um leið og prófin eru búin. Það verður örugglega ekki skemmtilegt og hvað þá ódýrt. Þó verður huggulegt að fá sína eigin íbúð, baðherbergi sem minnir ekki á Sómalíu og jafnvel næði til þess að sofa. Já, þetta verður rosalegt.

Þó að það komi Japan svo sem ekki svo mikið við þá vil ég samt benda á þá staðreynd að í næsta húsi við mig býr skoskur þjóðernissinni sem spilar daglega á sekkjapípur uppi á þaki.

Handahófskennd vitleysa virðist vera trendið.

Korea

2005-10-25T14:52:00.000Z

Síðustu helgi fór ég í félagi við Úlf sem var með mér til Kóreu. Þar hittum við fyrir vinkona okkar beggja sem við kynntumst á Íslandi. Ferðinni var heitið til Seoul.

Til þess að lýsa Seoul á auðskiljanlegan hátt vil ég biðja ykkur um að ímynda ykkur hvernig bragðið af súpu yrði sem væri búin til úr eftirfarandi hráefnum.

100 gr af Tókíóvitleysu
300 gr af kóresku letri og menningu
250 gr af sovjettinu
3 lítrar af vatni
dass af hinu og þessu

Mér þótti þessi borg alveg einstaklega furðuleg í alla staði. Hún er ekki lík Tókíó nema að litlu leyti og minnir á köflum á Moskvu eða einhverja álíka rjómatertuborg. Húsin er líka mörg hver gríðarlega stalínísk og þ.a.l mjög heillandi.
Íbúum Seoulborgar tókst ágætlega að hunsa okkur algjörlega. Á meðan dvöl okkar stóð gerði ekki ein einasta manneskja tilraun til þess að eiga nokkur samskipti við okkur. Hvorki götusölunum né betlurunum þótti við nægilega merkilegir til þess að í okkur væri eyðandi orðum. Þetta var því fremur einmannaleg dvöl.
Ferðin fólst að mestu leyti í því að borða góðan mat, drekka bjór og skoða einhverjar mismerkilegar götur. Við gerðumst þó það frægir að halda næstum því til Norður-Kóreu. Þangað var farið með rútu sem í var leiðsögumaður sem minnti á víetnamskan melludólg. Hann var geðveikt hress. Það að sjá þetta skrípaland var stórmerkilegt jafnvel þó að það hafi verið úr fjarlægð. Mér var algjörlega meinað að taka myndir af öllu sem þótti merkilegt og því eru myndirnar mínar ekkert sérstaklega spennandi.

En hvað um það. Það sem stóð upp úr var gríðarlega góður matur, einhver sú fallegasta kvenþjóð sem ég hef séð, hrátt yfirbragð borgarinnar og fólksins sem og náveran við Norður-Kóreu. Satt best að segja hef ég ekki hugmynd um það hvort að ég ætli að heimsækja þetta land í bráð. Þó að landið hafi verið spennandi var fólkið svo gríðarlega kaldlynt og fráhrindandi að ég á erfitt með að sætta mig við það.

Myndir á myndasíðunni góðu.

Doburu Kafe Rate

2005-10-18T17:22:00.000Z

Þá er ég búinn í miðsannarprófum. Ekki slæmt það.

Síðustu dagar hafa verið hressir. Í félagi við Jón hinn sænska sótti fór ég í mega-stylish-skemmtilegt partý. Partýið samanstóð af kjallara, þarakokteilum, kitch og kúl krökkur, dragdrottningum, strippurum, sódómískri hegðun og cute pop hljómsveit.
Þetta var feitara en Eldborg.

Annars var ég að upphvötva frábæran ítalskan veitingastað hérna rétt hjá mér. Það er í raun og veru fátt gott við hann. Maturinn er skrýtinn, þjónustan er í meðallagi og verðið ekkert sérstaklega skemmtilegt. En það sem hann hefur er að bera er þetta fína öskur sem maður fær í hvert öskrað á sig í hvert skipti sem maður hreyfir sig. Staðurinn heitir nefnilega Pappa Pasuta og því er alveg nauðsynlegt að láta starfsfólkið öskra "grazzi" a la á japönsku. Þessi staður fær í það minnsta topp dóma hjá mér.

Í þessum skóla mínum eru 3 annir á hverju ári. Þó að ég sé nýbúinn með miðsannarpróf fer óðum að styttast í lokapróf þessarar annar. Þau verða mjög hress. Sjálfur Loftur fær meira að segja að skrifa þessa fínu ritgerð um þjóðrembu, stríðið góða og japönsk dagblöð. En svona að öllu gamni sleppt þá verður þetta örugglega áhugavert. Ég hef aðeins reynt að horfa á fréttir hérna í sjónvarpinu og þó að ég skilji nú ekkert sérstaklega mikið á ég erfitt með að líta framhjá því að þetta eru einhverjar þær mestu Hubba-bubba fréttir sem ég hef séð.

Það fer svo að styttast í það að ég fái 3 vikna haustfrí. Það verður kærkomið þar sem þessi skóli er svoldið mikill anall. Planið er að browsa Tókíó fram og til baka of eftir að Tókíó er búin þá ætla ég skella mér í einhvern bæ rétt hjá Nagano og heimsækja fólk sem ég þekki. Í Nagano renndi víst fullt af útlendingum sér á skíðum fyrir nokkrum árum.

En svona það allra merkilegast sem hefur átt sér stað hérna í hringum mig þessa vikuna er líklegast velgengni minna nánustu í getraunum. Saga sem er hérna með mér í skólanum vann 600 króna inneign á vínknæpi í vínknæpubingóinu sem er alltaf haldið kl. 9 á hverju kvöldi á þessari vínknæpu. Svo vann hann Takashi okkar saltstauk í lotterí á ommelettuveitingastað sem ég fór með honum á. Ég bara veit ekki hvað er að gerast.

Hér var líka jarðskjálfti í fyrradag og ég pissaði á mig af hræðslu. Húsið sem ég bý í er skran og því hristist það alveg óþarflega mikið. Í ljósi þess að ég fann engar upplýsingar um þennan skjálfta á hvorki mbl.is eða bbc þá getur hann varla hafa verið mjög merkilegur.

Jolasveinarnir koma snemma i Japan

2005-10-13T17:13:00.000Z

Síðasta vika og torkennileg tónlist áttu ágætis samleið.

Það kannski kemur ekki mörgum á óvart að Japan og hvað þá Tókíó sé hinn forvitnilegasti staður. Þetta kemur bersýnilega í ljós í hvert skipti sem ég yfirgef þetta blessaða herbergi mitt. Síðasta laugardag fékk ég ágætis skammt af skringilegum skemmtilegheitum. Ferðinni var heitið á Bossa nóva hátið sem var haldin fyrir framan þetta fína slott í hverfi sem heitir Ebisu. Þar komu fram "heitustu" Bossa nóva listamenn Japans. Það verður að viðurkennast að mér þótti drullufyndið að sjá 48kg japanskar karnivaldrottningar í fullri sveiflu. Fatnaður á kannski ekki svo vel saman við þær. Ég get þó vottað fyrir það að þetta var hin bestasta skemmtun þó að ég hafi ekki fundið minn innri Brazza eins og margir aðrir áhorfendur greinilega gerðu.

Þetta sama kvöld fór ég svo á tónleika hjá stórhljómsveitinni Muddy Muddy Muddy World. Þessi hljómsveit sem þið lesendur mínir kannist eflaust við er svona Trans Am og Tortoise coverlaga hljómsveit. Meðlimir hljómsveitarinnar vita þetta reyndar ekki heldur trúa því að gítarleikarinn í hljómsveitinni sem jafnframt "semur" lögin sé svona hæfileikaríkur. Ég gerðist svo frægur að tala við þennan gítarleikara og þá kom það í ljós að hann var eini meðlimurinn í hljómsveitinni sem þekkir til þessarra hljómsveita og því er það tilvalið fyrir hann að eigna sér bara lögin þeirra.

Í gær fór ég svo í þýzkt teknópartý sem var haldið um borð í e.k pramma sem sigldi um á Tókíóflóa. Það var "ÓGEÐSLEGA" svalt. Þýzkt elektró sem minnti um margt á Peaches um borð í pramma á Tókíóflóa hlýtur bara að boða eitthvað gott.

Annars hef ég verið mjög heimakær undanfarna daga. Lærdómur og svona. Búinn að upphvötva þessa fínu geisladiskaleigu rétt hjá holunni minni. Geisladiskaleigur eru áhugavert fyrirbrigði.

Þó var ég hressilega minntur á það í vikunni að ég væri í Japan. Það barst nefnilega tilkynning um það hefði sést í gluggagægi við sturtuklefann á einni kvennaheimavistinni hérna rétt hjá mér. Ég er virkilega ánægður með þetta framtak hjá þessum hugaða einstaklingli. Ef þú ert á borð atvinnulaus 45 ára Japani, fullur af gremju og gjörsamlega firrtur öllu veruleikaskyni þá er um að gera að leggjast á glugga hjá japönskum skólastelpum.

Ég setti inn 8 áðan. Er það ekki fínt ?

Hitt og þetta

2005-10-06T17:58:00.000Z

Ég er búinn að upplóda eitthvað af myndum. Þar sem þetta eru allt myndir sem ég tók fyrir einhverju síðan hef ég bara reynt að flokka þær saman eftir einhverju kerfi. Í framtíðinni ætla ég að bæta í hverfamöppurnar eftir því sem ég tek fleiri myndir.

Það er helst að frétta að í gær pantaði ég mér svínasteik en fékk eggjaköku með skinku og spagetti. Hin klassíska blanda. Steikin var ekki góð.

Ég hef hitt góðkunningja okkar allra, hann Takashi nokkuð oft. Hann er alveg jafn mikill Takashi og hann var á Íslandi. Vinnur ýmist við það að öskra á fólk eða við það að selja Bratwurst í stórverslun. Algjörlega óskiljanlegur og reyndar lítið gagn í honum. En það er gott að eiga Takashi að.

Annars er ég í miðsannarprófum þessa dagana og því er lífið ekki eins skemmtilegt og það gæti verið. Þó ætla ég eitthvað að reyna að dilla mér um helgina. Irma útgáfan víðfræða stendur fyrir allsherjar Bossa Nova hátíð hér í Tókíóborg á laugardaginn sem allir heldri menn ætla að mæta á. Eins og allir vita eru Japanir nátengdir Brasilíu þar sem þriðji hver japanski stríðsglæpamaður sem flúði land endaði þar. Bossa nova og Hirohito. Eins og skinka og sjeik.

Myndir

2005-10-04T17:31:00.000Z

Myndasíðan mín er komin upp. Í ljósi þess að flestir gestir síðunnar minnar eru langskólagengnir þá bíst ég við því að þeir átti sig á því hvert tengillinn hér til hægri leiðir. Sem stendur er ekki mjög mikið af myndum þarna en ég ætla að bomba upp eitthvað af því sem ég hef verið að taka síðan ég kom hingað sem og að vera almennt séð duglegri við það að taka myndir.

Nú get ég vonandi fært gestum síðunnar minnar það sem þeir vilja helst sjá.
Og það er ?

Japland

2005-10-02T12:14:00.000Z

Eftirfarandi saga lýsir veru minni hér í Tókíó á mjög góðan hátt eða kannski lýsir sagan bara Tókíó, ég veit það ekki.

"Í dag fór ég á Kaffihúsið Kaffee Eins, Zwei, Drei. Þetta kaffihús er skreytt með kaffikönnum, afrískum vopnum og bambus sem gefur því hefðbundið suður-þýskt yfirbragð. Þar borðaði ég mexikanskan/kóskan mat þar sem þetta þýska kaffihús í Tókíó selur bara mexikanskan/kóskan mat."

Af einhverri ástæðu þá fór ég ekkert á neitt Ska kvöld. Þess í stað sat ég uppi á húsþaki hjá henni Nanaho vinkonu minni í félagi við 3 aðra þar til sólin kom upp. Hún býr rétt hjá massívri þyrpingu af skýjakljúfum þannig að útsýnið er hreint út sagt magnað.

Ég er farinn að kenna íslensku og nemandinn er hvorki meira né minna en 73 ára gamall. Árni Kristjánsson kenndi þessum nemanda síðasta vetur og ég fékk að taka við starfinu hans. Ég fæ matshit mikið blingbling og kaffi fyrir kennsluna þannig að þetta er mjög fínn díll. Annars virðist ég fá meiri japönskukennslu en hún íslenskukennslu. Japanskan er annars komin á ágætis ferð hjá mér. Ég hef verið duglegur við það að leika við t.d Nanaho og vini hennar og á þeim bænum er enskan ekki upp á marga fiska. Flesti skiptinemarnir hérna eru alveg drullileiðinlegir og Kanar ofan á allt annað. Ég verið duglegur við það að umgangast þá af skiljanlegri ástæðu. Áhugi minn á því að fara vikulega með Todd, Joshua, Latysshiaoshia, Jennifer, Bob og Sandy á Dominics og síðan á The Irish Pub er takmarkaður.

Ég biðst afsökunar á því að það sé ekki komin nein myndasíða. Þetta blogg mitt er fremur þurrt og leiðinlegt í ljósi þess að ég get ekki sýnt neinar myndir til þess að "verífæa" bullið sem ég sé hér upp á hvern dag.

Halló Ísland

2005-09-28T10:40:00.000Z

Það er helst að frétta að:

Mér líður ekki lengur eins og túrista. Það tók þennan mánuð að koma því frá.

Eftir að hafa farið eftir ráðum Árna Kristjánssonar fyrrverandi Tókíóbúa skellti ég mér á tónleika Soil and "Pimp" sessions. Ég vissi það fyrir að þetta væri alveg splendid band en þessir tónleikar voru algjörlega út í hött. Súpergóðir í alla staði. Tónleikarnir voru reyndar haldnir á klúbbi í hinu alræmda hverfi, Roppongi. Þetta hverfi er bara eins og Nellys x Píanóbarinn í stórri útgáfu.
Hvað um það þá var þetta fyrsti eiginlegi klúbburinn sem ég hef farið á hér í Tókíó og hann var alveg súperb.
Eftir tónleikana fór ég með einhverjum skammtímavinum á núðlubúllu sem caterar bara fyrir ganguro og hermenn. Það var mikið úpplefelsi.

Skólinn minn er orðinn svoldið mikið hardcore. Alltof mikið af prófum og hinu og þessu. Það virðist vera sem að fyrstu tvær vikurnar hafi verið settar upp á svipaðan hátt og dópsalar hafa þetta, þ.e fyrsti skammturinn er ókeypis...
Hádegishléin mín einkennast af hraðáti í bland við einhverja random hluti. Þessa vikuna hefur kabarett haldið sig á skólalóðinni og ónáðað vegfarendur. Í síðustu viku var platan Since I meet You með The Avalanches spiluð trekk í trekk á meðan breikdanscrewið dansaði japanskan diet-breikdans.

Highlighthverfi síðustu daga er án efa Odaiba, (photogooglið). Mér leið eins og selfyssingi í Ríkinu fyrir Verslunarmannahelgi. Óþarflega mikið af funky húsum sem og hús sem tilheyra hinum sívinsæla japanska random-shitisma. Ég hef verið frekar duglegur við það að fara út á einhverri só só áhugverðri lestarstöð og ganga bara í eina eða aðra átt í nokkra klukkutíma.

Það er komið á hreint að 4 aðilar ætla að heimsækja mig. Þar sem holan mín er ekki mönnum sæmandi er ég farinn að vinna í því að finna sómasamlegt húsnæði fyrir heimsóknirnar.

Framundan er svo Ska-kvöld á laugardaginn í bland við hitt og þetta.

Myndasíða er væntanleg

Dagur gamla folksins

2005-09-19T16:17:00.000Z

Sá merkilegi atburðir átti sér stað í gær að nettengin í þessari kakkalakkaholu sem ég bý í small aftur í gang. Hún hafði legið niðri í meira en viku eftir að svokallaður typhoon-stormur reið yfir Tókíó og eyðilagði einhverjar snúrur eða loftnet á húsinu mínu. Vonandi helst tengingin og því mun ég geta skrifað eitthvað hér á íslensku og alles.

En í dag er Dagur gamla fólksins. Þá halda Japanir upp á það að gamalt fólk sé til staðar og því vinnur enginn né gengur í skóla. Ég fékk því þá þessa fínu 3 daga helgi. Hún einkenntist bókstaflega af því að sólarhringnum var snúið við og svo einhverju handahófskenndu rugli.
Á föstudaginn fór ég í fyrsta og síðasta skiptið á svona massívt skiptinemasprell. Óþarflega mikið af fólki og algjörlega ómögulegt að ákveða sig hvert ætti að fara. Hópurinn hélt til í Shibuya og eyddi mestum tíma í það að elta rófuna á sér. Ég gafst að lokum upp á þessu, tók með mér einn Svía og þræddi knæpu eða tvær. Síðan var þessu slúttað í Karaoke eftir að við höfðum hitt restina af hópnum fyrir tilviljun.
Laugardagurinn var stórmerkilegur. Ég hitti nefnilega hinn mjög svo eðlilega Takashi sem einhver ykkar ættuð að kannast við. Hann hafði verið að vinna þennan daginn við það að kynna þýsk vín og pylsur í stórverslun. Hann var því klæddur í jakkaföt, útataður í pylsum og dauðadrukkinn eftir rauðvínsdrykkju. Staðurinn sem við hittumst á var ekki síðri en Takashi. Þvaglykt, sviti og dauðadrukknir krakkar. Þetta kvöld endaði á sama hátt og það fyrra, þ.e með ferð á Karaoke stað.
Sunnudagurinn fór í það að hitta 2 japanska stráka sem ég kannast við með henni Sögu. Við borðuðum með þeim á e.k grillstað. Mjög gott og alles. Eftir matinn gengum við síðar um nærliggjandi hverfi sem heitir Kabuki-cho og á víst að vera rauða hverfið hér í Tókíó. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum með þetta hverfi þar sem ég fann engar óhreinar nærbuxur í sjálfssala né nokkuð annað krassandi. Reyndar var fátt að sjá fyrir utan endalausar klámvideobúðir og s.k host/hostess bari.
Það eru barir þar sem ýmist karlar eða konur sjá um það að hlægja að bröndurum viðskiptavinanna og láta þeim líða vel fyrir einhverjar fáranlegar upphæðir.

Annars er bara skólinn kominn á fullt og svona. Það er svona mátulega mikið að gera. Próf 3svar í viku í japönsku og svo einhver verkefni bæði í henni og í hinum fögunum sem ég er að taka. Eg hef þó ákveðið að fara í það á skipulagðan hátt að skoða hvert einasta horn í Tókíó. Djók.

Holimoli

2005-09-12T04:53:00.000Z

Internjetid er enn i koku a heimavistunni minni tannig ad islenskir stafir verda bara i frii i dag.
Sem stendur er eg tvi staddur a bokasafninu i skolanum minum. Her er gaman ad vera. Baekur og tolvur sem virka.

Undanfarnir dagar hafa verid nokkud rolegir en jafnframt godir. Skolinn er svona ad komast i gang. Sem stendur tek eg 3 afanga.
-Japonsku
-Japonsk samtimasaga
-Listasogu Japans, Kina og Koreu

Japonskutimarnir eru bara hinir liflegustu. Hressu Uzbekistarnir/...kistarnir standa alltaf fyrir sinu. Teir tala einhverja ta allra fyndnustu Comidi Zitcom ensku a la fostbraedur sem eg hef heyrt. Hlaegja ad ollu og svara ollum spurningum sem teir heyra.
Eg myndi giska a tad ad teir seu a aldrinum 16-45 ara. Mjog erfitt ad segja til um tad.

Samtimasagan er hin skemmtilegasta. Eg bjost vid tvi ad tetta yrdi einhver diet utgafa af sogu Japans en tad er ekki tilfellid. Virkilega kraftmiklir timar og til allrar lukku hafa Kanadrullurnar akvedid ad velja einhverja adra afanga. Tad sama gildir um listasoguna. Tessir timar eru tvi a einhverjum enskjaponskubraedingsmali.

Tann fritima sem eg fae nota eg mikid til tess ad flakka um borgina. A tessum ferdum minum sidastlidna viku hef eg upphvotvad bar tar sem starfsfolkid ymist oskrar eda mjalmar a mann og einhverjar taer heimskulegustu en jafnframt ahugaverdustu budir sem eg komid inn i. Reglan virdist vera su ad ef eg se eitthvad husasund inn af husasundi og fer tangad inn ta finn eg eitthvad skemmtilegt.

Svo gerdist eg svo fraegur ad finna svona "what`s on tokyo" blad og tvi eru tonleikaferdir framundan. Naest a dagskra er Soil and Pimp session sem er alveg superb band sem Arni Kristjansson benti mer a. Tad virdist vera nokkud naudsynlegt ad eiga svona blad tar sem madur getur audveldlega eytt allt of miklum tima i ekki neitt ef madur veit ekki hvert madur a ad fara.
Eg hef tad svona a tilfinningunni ad eg eigi eftir ad brenna mig nokkrum sinnum adur en ad eg finn stadi sem mer likar raunverulega vel vid.

Loftur i Tokio

2005-09-06T11:51:00.000Z

Þetta verður vonandi einungis tímabundin síða. Ef allt verður mega þá fæ bráðum nýja síðu hún mun að öllum líkindum mun hún fjalla um líf mitt hér í Tókíó og þau ævintýri sem munu eiga sér stað. En þangað til verður bara blogspot að duga.

Report um stöðu mína sem stendur. Varúð þurrmeti.

Eins og er ég staddur á heimavistinni minni sem er í u.þ.b 30 mín fjarlægð frá "miðbæ" Tókíó. Hér búa 32 strákar og þar af eru 27 Japanir. Restina mynda , 2 Kan-Nippam, Frakki og ólukkusál frá gósenlandinu, Sierra Leone.
Herbergið mitt er ágætt en því deili ég með rólegum Nippa sem er að mestu leyti til friðs. Hingað til hefur sambúðin gengið ágætlega. Hann á það þó til að bjóða kærustunni sinni hingað í heimsókn. Mér sýnist að henni þyki best að koma kl. 8 á morgnanna. Hreint út sagt alveg yndislegt að vakna við japansk tíst og verða vitni að þessu skrípaleikssambandi þeirra.
Í stuttu máli má segja að þessi heimavist sé bara fín en þó er samheldnin og bræðralagsandrúmsloftið full mikið á köflum.

Skólinn sem ég geng í er ekki mjög fjölmennur miðað við það sem gengur og gerist en eitthvað um 5000 nemendur eru í honum. Kennsla er ekki enn byrjuð og þ.a.l er fremur lítið um að vera á skólalóðinni. Hér í hring er alveg heill hellingur af búðum, veitingastöðum, baðhúsum og þetta rosalega fína pósthús. Áhugamenn um opinber japönsk póstkort eru vinsamlegast beðnir um að skilja eftir nafn og heimilisfang í commentunum. Ég get sagt ykkur það að þessi póstkort eru rosalega flott og sóma sér vel í fallegum ramma eða bara ein og sér.

Skólalóðin er þó í engu samræmi við þá ímynd sem flestir hafa á Tókíó, þ.e ljósaskilti, öskrandi búðareigendur og mannhaf. Hún einkennist helst af risavöxnum trjám, fallegum og vel merktum stígum og óðum hjólreiðamönnum.
Það að eiga hjól hér er alveg nauðsynlegt þar sem lóðin sjálf er svo fjandans stór. Sjálfur hef ég ekki gerst svo frægur að eignast japansk reiðhjól. Það kemur síðar og verður þá um að ræða fagurrautt samanbrjótanlegt hjól sem má taka með í lestarnar.

Ef ég ætla að koma mér inn í miðja Tókíó = Lost in Translation/Harajuku tek ég strætó/hjóla/labba á lestarstöðina mína og það tek ég lest. Áður en að ég kom hingað hafði ég það á tilfinningunni að samgöngumálin yrði eitthvað flóknari en svo er ekki.

En nú er komið nóg af staðreyndasúpunni minni og því ætla ég segja aðeins frá því sem ég hef verið að gera síðan ég kom hingað.

1. Loftur flýgur til Tókíó
Að vanda var gríðarlega góður stemmari í Leifsstöð. Ölvaðar húsmæður á leiðinni í helgarferð til Dyflinnar, vinahópar úr Garðabænum íklæddir Benidorm 2005 bolum og heill her af ómerkilegum almúga samankomnir.
Í London fékk ég að smakka breska matargerð eins og hún gerist best sem og að lenda í því að starfsmaður á veitingastað stal af mér Time og The Economist fyrir framan nefið á mér. Í félagi við skemmtilegan Armena endurheimti ég blöðin mín.
Flugið til Japans var bara ágætt. Reyndar var lítið um matvæli um borð vegna verkfallsævintýrinsins sem einhverjir undirverktakar Bristish Airways skelltu sér í um daginn.

2. Loftur kemur til Tókíó
Það var fremur undarleg tilfinning að koma aftur á Narita flugvöllinn en þó merkilega góð. Ekki leið á löngu áður en að skrækar kvenmannsraddir heyrðust og öll sú vitleysa hófst. Frá flugvellinum hélt ég svo inn í Tókíó með rútu á Shinjukulestarstöðina. Þaðan fór ég svo til vinkonu minnar sem heitir Nanaho og fékk að gista í 4 nætur. Hún á heima á alveg frábærum stað sem er í ekki nema um 15 mín göngufæri frá Harajuku (hverfi þar sem alveg stórmerkilegar fígurúrur halda sig).

3. Dvölin hjá Nanaho
Fyrsta daginn minn ákvað ég að skella mér í göngutúr í 34 stiga hita og ómennskum raka. Harajuku varð fyrir valinu og mér til mikillar ánægju var eitthvað mega-klæðumokkuröllíeinsfötogdönsumogsyngjum-festival í gangi. Þar eyddi ég nokkrum klst, verslaði, "sætsjíaði", reyndi við animestelpur og drakk Pocari Sweat...
ágætt nafn þar á ferðinni.
Frá Harajuku gekk ég til Shibuya sem er líka alveg virkilega skemmtilegt hverfi en þó ólíkt Harajuku. Í Shibuya halda Ganguro (geðveikt brúnar japanskar stelpur með aflitað/hvítt/grátt hár) sig. Fyrsti dagurinn var barasta mjög fínn. Hann endaði á fullri skál af núðlum. Þá var sofið.
Á næstu dögum var ég mikið til bara að þvælast og þá helst einn. Hverfi voru heimsótt af handahófi sem og staðir sem vöktu sérstaklega áhuga minn þegar ég kom hingað í mars. Í ljósi þess að ég hafði nægan tíma og hef enn var ég mjög duglegur við að þvælast um bakstræti. Mesta furðu hvað ég hef fundið þar. Stórskemmtilegt hreint út sagt.
Nanaho var svo mjög dugleg að fara út með mér á kvöldin. Í þau skipti sem við fórum út að "dansa" fórum við til Shinjuku og Shibuya. Hún kann víst eitthvað betur á borgina en ég og því fékk hún að ráða á hvaða staði var farið. Við fórum saman á japanska tegund af börum er nefnast, Izakaya. Þar er borinn fram matur, drykkur og allt þar á milli. Jafnvel að þetta sé svona japönsk útgáfa af tapasmenningunni. Þó með rosalega japönsku og sérstöku twisti. Allaveganna er ég gríðarlega hrifinn af svona börum þar sem þeir eru bæði ódýrir, vinalegir og oft á tíðum mega-skemmtilegir. Starfsfólkið þar er líka svo vinalegt að öskra á mann velkominn, takk, verði þér að góðu o.s.fv.
Ég er virkilega farinn að kunna meta það að fólk öskri á mig. Vinalegt öskur er nefnilega rosalega huggulegt.

4. Dvölin á vistinni
Tíminn hér hingað til hefur mikið til farið í það að koma mér fyrir, stússast í bjúrókrasíu í sambandi við skólann og innflytjendamál og svona hitt og þetta. Einnig hef ég sofið ágætlega mikið. Nokkrum sinnum hef ég farið út að borða með hinum íbúunum en það hefur verið upp og ofan. Það er mjög fínt að umgangast þá japönsku og þá meina ég þá sem eru ekki alveg ameríkuvæddir. Lítið hefur þó farið fyrir því að ég leiki við hina útlendingana enda er ég rómaður hrokagikkur og fordómafullur ofan á allt annað.
Þessi heimavist er svona mix af japönskum herskála + amerísku frathúsi. Menn að hlaupa um berir að neðan, heimskulegir siður, sér dans o.s.fv.
Sem stendur er ég svona að gera það upp við mig hvort að ég eigi að gerast kan-nippanskur fratboy sem fer reyndar aldrei út úr húsi eða hvort að ég eigi að eyða tímanum í það að eltast við ganguro og ættingja þeirra... Ganguro vs. Fratboy?

Hér í Tókíó eru líka Saga sem var með mér í IJCE og Keli sem var með mér í japönskunni. Við hittumst reyndar áðan með stelpu sem var í japanska IJCE og heitir Miki. Hittingurinn fór fram í Kichijoji (Tókíó+e-k SoHo+eitthvað). Þetta hverfi er einmitt rétt hjá mér.

En þá er þessi kynning á lífi mínu búin. Reyndar hef ég enga hugmynd um það hvenær hún kemst í loftið þar sem ég hef ekki aðgang að netinu núna. Eldingu sló niður í húsið mitt eða í eitthvað merkilegt í gær og eftir það datt netið út. Þetta er í það minnsta skrifað þann 6. september.

Í framtíðinni ætla ég að reyna að skrifa við og við en ykkur til mikillar ánægju verður það eitthvað styttra, myndskreyttara og almennt sóðalegra.

Kærar kveðjur frá Mega-Metropolis-Super-Floss-Tókíó,
Loftur

Bless bless

2005-03-16T03:47:00.000Z

Ég er þá farinn til Nipponíu í eins og 3 vikur eða svo. Vonandi hafiði það sem allra best í millitíðinni. Í ljósi þess að það er fremur ólíklegt að ég muni geta komist á netið nokkuð að ráði hef ég fengið stórvin minn og félaga með meiru til þess að skrifa fyrir mig litla ferðasögu. Páll Eiríkur Kristinsson mun skrifa ferðasögu mína á síðunni sinni sem má finna hér.

Bye guys

Þjóðminjsafnið

2005-03-09T18:30:00.000Z

Það er hin mestasta og bestasta skemmtun að skella sér á Þjóðminjasafnið. Á innan við klst gefst gestum kostur á því að kynna sér hina glæsilegu sögu íslensku þjóðarinnar sem og að kafa ofan í hin og þessi merkileg atvik í sögu þjóðarinnar.

Hver vill ekki kynna sér betur íslenska innrækt, sauðskinsskó, frostavetur og eitthvað þaðan af skemmtilegra. Hin bestasta skemmtun alveg hreint. Húrra barasta.

Rakstur, Funky, Kings of Leon og að berja systur sína

2005-03-07T08:46:00.000Z

Nú rétt fyrir helgi gekk lífið ágætlega hjá mér. Námið gekk vel, persónulegir hagir mínir voru hinir bestustu og ég átti meira að segja nokkra hundraðkalla í vasanum.
En til þess að spilla öllu fyrir mér bauð hún Móðir mín mér í bíltúr nú á sunnudaginn. Hún narraði mig með sér með því að lofa mér kaffibolla og jafnvel einhverju sætabrauði með. Eftir að hafa gefið mér kaffi og kleinu þá hafði hún unnið mig á sitt band þannig að hún stakk upp á því að við kíktum í einhverja húsgagnabúð í Síðumúlanum. Það gekk ágætlega en á leiðinni heim veitti ég því athygli að hárgreiðslustofan Funky í Síðumúla er farin til fjandans.
Þetta tók mjög svo á mig og neyddist ég til þess að stoppa bílinn þar sem ég var engan veginn hæfur til þess að keyra.

Eftir að heim var komið hélt skjálfinn áfram og andleg líðan mín fór beina leið til helvítis. Hér var að ræða um Post Traumatic Stress.

Í ljósi skjálftans tókst mér að skera mig viðurstyggilega illa við rakstur. Ætli ég hafi ekki misst eins og 600ml af blóði eða svo. Í framhaldi af rakskurðinum tók ég þá ákvörðun að umturna lífi mínu og hef því setið hér inni í herbergi hjá mér síðan hlustandi á Kings of Leon vopnaður leðurbelti sem verður beitt á hverja þá systur sem mætir mér.

Lifið heil.

Að ofan má sjá mynd af ansi skemmtilegri grillveislu.

Fokkings hell shit

2005-03-03T23:33:00.000Z

Nú styttist óðum í utanlandsferðina miklu. Á síðustu mánuðum hef ég eytt miklum tíma í það að koma mér inn í menningu heimamanna í sushi-landinu mikla. Sú vinna hefur skilað litlum sem engum árangi en ég hef þó upphvötvað nokkrar bráðsniðugar staðreyndir um frændur okkar í Austri.

1. Í japanska tungumálinu er til sögn sem nefndist "asobu" á máli heimamanna. Merking hennar er nokkurn veginn sú að láta sprautast eða gusast framan í sig. Þessi sögn er í fullkomnu samræmi við aðra úrkynjun sem finna má austur í Nippon.

2. Hér átti að koma eitthvað sniðugt en ég hef barasta ekki upphvötvað neitt annað sniðugt.

Annars er það helst að frétta að ég hef formlega tekið þá ákvörðun að hætta við að kaupa mér Sony Aibo en er nú farin að kynna mér helstu kosti og galla Sega iDog.

Þessi stórmerkilega græja kostar ekki nema rétt tæpar 3000 krónur.

Að ofan má sjá mynd af gröfu í Noregi.

Skötuselur

2005-02-19T16:37:00.000Z

Hér áður fyrr hef ég kvartað yfir síldar- og svínakjötsátleysi landa minna. Dró ég upp þá dökku mynd af Íslendingum að þeir væri síðri menn vegna mataræðis síns og ætti því fátt gott skilið. Þetta er þá ekki alveg raunin.

Hér í hringum landið eru hin ágætustu fiskimið. Áður fyrr sóttu allra þjóða kvikindi á hin íslensku mið og skófluðu upp því sem þeir gátu. Íslendingar voru þá duglegri við þá iðju að róa nokkur hundruð metra út fyrir landa þar sem þeir drógu þann fisk sem reyndist auðveldast að fanga. Ýsa og annað ómeti varð því ein helsta fæða okkur um aldir og gerðist menn jafnvel það frægir að henda því sem þótti ekki nægilega ýsulegt.

Þegar leið á 20. öldina komu hingað fyrir, tilstuðlan yfirvalda í Höfn, danskir "fiski-höndlarar" . Kenndu þeir bláfætækri íslenskri alþýðu að kunna að meta og að veiða fleiri tegundir sjávarmetis en menn höfðu áður gert. Nú er svo komið við upphaf 21. aldarinnar að í íslenskum fiskverslunum er hið besta úrval af góðgæti sjávarins á boðstólnum.

Í næsta skipti er þið gæðið ykkur á hnossgæti s.s skötuseli eða lúðu þá skulið þið þakka danskri forsjárhyggju og umhyggju þeirra í okkar garð. Ef það væri ekki fyrir okkar gömlu herra þá væri vart mikið annað á borðum landans en mygluð ýsa og hálfgegnsæjar rófur.

Danebrog er smuk og flot.

2005-02-15T23:59:00.000Z

Að ofan má sjá mynd af okkar gamla þjóðfána. Fáninn nefnist Danebrog eins og flestir vita og er í dag þjóðfáni þess mikla ríkis er Danmörk er. Hann er fagur mjög og myndi sæma sér vel á hverju íslensku heimili.

Fróðleiksmolar sem þessi um Danmörku og danska menningu verða birtir frá og með deginum í dag á þessari síðu eins oft og kostur er.

Smurbrauðsát

2005-02-14T16:01:00.000Z

Nú á ég það sameiginlegt með þorra Íslendinga að eiga forfeður sem átu maðkétið mjöl og myglaðar kartöflur trekk í trekk. Á þessu nærðust þeir á meðan Habsborgarar og danskurinn gæddi sér á svínakjöti og síld. Nú þykir ljóst að þetta auma mataræði okkar og almenn ömurlegheit urðu til þess að ekki eitt einasta slot hefur verið reist hér á landi þrátt fyrir fjölda íslenskra steinsmiða.

En nú er kominn tími til þess að láta af nýlenduþjóðarminnimáttarkenndinni okkar og leggjast í það af fullum krafti að innbyrða síld og svínakjöt. Ef yfirvöld standa sig vel í því að sjá þjóðinni fyrir þessu hnossgæti líður vart meira en áratugur þar til að slotin fara að rísa.

Til að ríða á vaðið hafa verið stofnuð samtökin Sild og svinekød samfundet. Samtökin munu standa fyrir vikulegu ofáti sem haldið verður ýmist á heimilum góðborgara ellegar á veitingahúsum borgarinnar.

Hvet ég alla áhugamenn um þetta málefni að mæta næstkomandi föstudag kl. 14 á Jómfrúna og gæða sér á síld og svínakjöti.

Danmörk

2005-02-13T23:55:00.000Z

Það er ánægjuefni að segja frá því að Ríkissjónvarpið sjálft hefur hafið sýningar á dönsku sjónvarpsþáttunum, Örninn. Stórmerkilegir þætti alveg hreint.
Ofbeldisfullur arabi, sterk einstæð móðir, sniðugi tölvukallinn og fleira og fleira.

Mælist ég til þess að fólk horfi á þessa þætti og reyni að tileinka sér hin og þessi staðarnöfn í Kaupmannahöfn. Það eykur mjög á trúverðugleika þeirra er name-droppa hina og þessa staði í Danmörku trekk í trekk.

Að ofan má sjá mynd af Suður-Dönum. Hafa innfæddir Danir innleitt Suður-Dani inn í þjóðfélagið og sinna þeir nú hinum ýmstustu störfum.

Í bráðri hættu

2005-02-01T22:38:00.000Z

Svo virðist vera að mér hafi tekist að koma mér í einhver þau allra skæðustu vandræði sem ég hef komið mér í hingað til. Vandræðastaðan mín lýsir sér í stutti máli þannig að ég er með austur-evrópskan ofstopamann á hælunum. Þar með hefur versta martröð mín í gegnum árin ræst enda frægur fyrir ótta minn á Írum, Sléttu-Slövum og Skotum.
Mér mér ekki fyllilega ljóst hvað ég hef á hlut fantsins en hjá svona mönnum er það ekki endilega aðalatriðið að hafa einhverja góða ástæðu. Ég er í djúpum skít.

Það verður að segjast að ég lifi í ótta þessa dagana enda hef ég ágætis þekkingu á voðaverkum Hvít-Rússa, Úkraínumanna og Rússa í gegnum tíðina og þeim aðferðum sem þeir kjósa að beita.

Þannig að ég vil endurtaka þakkir mínar til þeirra sem mættu í afmælisveisluna mína en jafnframt þakka þeim fyrir það liðna. Það var ágætt að vera meðal ykkar.

Kærar kveðjur,
Loftur

2005-01-31T17:51:00.000Z

Ég vil þakka þeim sem gerðust svo frægir að mæta í gleðskapinn minn góða fyrir að hafa sýnt sig. Erlenda vinnuaflid stóð sig vel sem og innlendu atvinnuræflarnir.

Heyr heyr

2005-01-24T15:39:00.000Z

Magnaðir atburðir framundan. Allt að gerast, allt að gerast...

Þá þakka ég fyrir mitt kjánalega nafn

2005-01-15T18:09:00.000Z

Eftir smá "sörf" um Íslendingabókina merku hef ég formlega misst allt álit á ungmæðrum hér á landi. Ástæður þess eru eftirfarandi:

1. Á tímabilinu 1998-2003 voru árlega á milli 30-40 drengir nefndir Gabríel.
-Merkilegt í ljósi þess að hér var kaþólskur siður aflagður löngu fyrir 1998-

2. Á undanförnum áratug hafa allmargir Tristanir mætt á svæðið. Fleiri en góðu hófi gegnir og meira að segja tveir frændur mínir.
-Hér er greinilega um að ræða ungmæður sem hafa tekið Ísfólkslesturinn ívið of alvarlega.

3. Tólf ólukkusálir hafa verið nefndar Máni Snær frá ársbyrjun 1988.
-Máni Snær hljómar eins og nafnið á einhverri fígúru í Krakkaklúbbi Landsbankans.

4. Það heitir einhver Danival Orri Thelmuson.

Hvað varð um þessi misgömlu góðu leiðindanöfn okkar íslendinga ? Jón, Sigurður, Sigríður, Kári, Erla og eitthvað þaðan af ómerkilegra. Það virðist ekki vera til siðs að nefna börn sín íslenskum nöfnum í dag heldur þurfa þau helst að vera loðandi í kaþólikkasið með dassi af júdisma.

Kannski að ég láti bara undan og nefni börnin mín þegar að því kemur Gabríl Jósua Loftsson og Diljá Ísabella Loftsdóttir ? Hver veit.

Adam Smith, Karl Marx og allir hinir

2005-01-13T01:35:00.000Z

Fjarvera mín frá Odda undanfarnar vikur hefur reynst erfiðari en mér óraði fyrir. Hvorki hef ég hitt á fótbolta fávit úr Foldunum né mannfræðinemanna góðu. Hefur þetta haft mikil og vond áhrif á alla andlega vellíðan þar sem kynni mín af þessum miður ágætu mönnum hafa verið hin skemmtilegustu. Það var eitthvað svo hressandi að sitja nálægt þessum einstaklingum og hlusta þá "name-droppa" hina ýmsu fræðimenn og hugsuði.

"Sko eins og Marx sagði... eða í Auðlegð þjóðanna þá kemur fram að..."

Alveg hreint yndislegt.

Það vakti því óneytanlega mikla kátínu hjá mér í dag þegar ég sá tvo mér óþekkta einstaklinga sitja á kaffistofu Þjóðarbókhlöðunnar. Um var að afar huggulega stúlku og ófrýnilegan dreng. Þau sátu reyndar ekki saman en deildu því þó með sér að vera að lesa skruddur eftir ofangreinda fræðimenn þ.e Marx og Smith.
Fróðleiksfýsnin skein hreinlega af þeim enda afar áhugaverð rit sem þau fóru með.
Hversu ljúft það var að sjá þennan bólugrafna Breiðholtsbúa kinnka kolli með sjálfum sér er hann upphvötvaði undraheima Marx og að skynja skilningsleysið sem lak af hnátunni fögru.

Einungis það að fá að vera í nálægð við þessa fyrrverandi nemendur Verkmenntaskólans á Neskaupsstað var ómetanleg upplifun fyrir mig núna í þessum dimma og ömurlega mánuði sem janúar er.

Lifið heil og skellið ykkur endilega á eitt stykki verka Marxs eða Smiths.

Lúsabælið HÍ

2005-01-11T18:40:00.000Z

Fyrir einhverjum mánuðum síðum sá ég fyrir mér núverandi vetur í einhverju akademísku frægðarljósi. Háskóli Íslands átti að vera hin merkilegasta stofnun þar sem viskugyðjur - og sveinar fetuðu menntaveginn. Umræðurnar sem ég myndi koma til með að eiga við samnemendur mínar yrðu svo innhaldsríkar og spennandi að erfitt væri að slíta sig frá þeim. Kennararnir yrðu svo áhugasamir og virðulegir að ég færi að ganga með hatt í þeim eina tilgangi að geta tekið að ofan.

En eins og margt annað í lífi mínu eru þetta eintómar skýjaborgir og mest lítið til í þessu.

Allt það merkilega sem ég átti að upplifa við upphaf náms míns í Háskóla Íslands hefur ekki sýnt sig en þess í stað hef ég orðið hluti af því einkennalausa bákni sem Háskólinn er. Nemendur eiga enga samleið með mér og ég á enga samleið með þeim.

Það eina sem ég hef öðlast í Háskóla Íslands er enn meiri mannfyrirlitning og eins og 2 flóabit. Ég mæli með öðrum og merkilegri menntastofnunum.

Ps. Myndin hér að ofan er ekki úr Háskóla Íslands en lýsir þó ástandi hans ágætlega.
Svei svei...

Sko, í Danmörku... þá...

2005-01-08T14:17:00.000Z

Einn sá allra leiðinlegasti þjóðfélagshópur sem fyrirfinnst á Íslandi eru án efa fyrrverandi skammtímaíbúar Kaupmannahafnar. Hér er ég ekki að vísa í Danina sjálfa því að þeir eru svo sem ágætir heldur frekar Íslendinga sem hafa búið í Kaupmannahöfn í sumar eða tvö. Þið ættuð í það minnsta að þekkja eina svona manneskju.

Það sem gerir þetta fólk svona leiðinlegt er endalaus samanburður á öllu mögulegu og ómögulegu við stórborgina Kaupmannahöfn. Hvort sem um er að rauða kaffivelling eða námsstyrki og aðstöðu. Allt er betra í henni Kaupmannahöfn minni.

Þessir hálf-baunar virðast líka ekki geta skemmt sér á Íslandi en í öðrum síðri löndum því hér má hvorki finna knæpuna Moose né einhvern skúr á Strikinu sem ég kann ekki að nefna.

Ég lýsi hér með yfir almennri fyrirlitningu á þessu fólki og bið það um að átta sig á því að merkilegri borgir má finna en Kaupmannahöfn. Einnig getur þetta fólk bara haldið sig í henni Kaupmannahöfn sinni og hætt að kvarta í staðinn fyrir að eyða heilu dögunum á Prikinu í sjálfsleit.

Góða helgi.

Reykjavík, París, London og Tokyo

2005-01-07T11:14:00.000Z

Hvaða hvaða... verandi fyrirlitleg manneskja sem allir hata, snobbhani og tilgerðin uppmáluð má ég til með að deila með ykkur stórborgarferð stórborgarferðanna.

Eftir nokkrar vikur mun ég vinna það þrekvirki að heimsækja les métropoles plus célèbres du monde þ.e Rocking-Reykjavík, Pussy-Paris, Leiðinda-London og Tussugóða-Tókýó á innan við 48 klst. Beat dat...

Á næstu dögum ætla ég að setja saman eitthvað wicked plan í sambandi við þetta borgarhopp mitt. Hvernig væri nú að skilja eftir sig slóð eyðileggingar, norskra þjóðlaga og meðlaga í þessum hytteby-um sem verða heimsótt ?

Já, það held ég nú.

-Turninn hér að ofan nefnist Tokyo turninn og er einn sá allra ljótasti phallus sem ég hef séð um mína daga. Hef þó ekki séð hann. Glöggir lesendur kannast jafnvel við fyrirmyndina sem verður jú að teljast nokkru merkilegri.

Svikulir Þjóðverjar

2005-01-06T02:42:00.000Z

Í dag bárust fréttir að því að Þjóðverjar ætluðu að gefa um 500 evra til landanna sem urðu fyrir barðinu á flóðbylgjunni á annan í jólum. Fallega gert af þeim, hugsa flestir. En er það svo ?

Frá sköpum þýskrar/prússneskrar þjóðarvitundar hefur þessi þjóðfélagsflokkur verið til sífelldra vandræða. Á u.þ.b 40-60 ára fresti hafi þeir rifið sig upp á rassgatinu og valdið usla og almennum leiðindum í hringum sig. Þjóðverjar eru einfaldlega ekki miklir friðarsinnar eins og sagan sýnir fram á.

Sjálfur veit ég ekki hvort að það sé einfaldlega góðmennskan sem er á bak við þetta rausnarlega framlag þýsku þjóðarinnar eða hvort að eitthvað annað og verra sé í raun og veru ástæða þessa nýjustu gjörða. Nú er bara að bíða og sjá.

Hugvísindaheimskunni lokið

2005-01-03T15:28:00.000Z

Frá og með haustinu 2006 mun ég láta af allri hugvísindadellu og eltast þess í stað við peninga og völd. Þetta var ákveðið klukkan 3 í nótt og það verður ekki aftur snúið.

Niður með Heimspekideild. Áfram illar BSc-gráður.

Suðurfarinn

2005-01-01T20:56:00.000Z

Gleðilegt nýtt ár.

Má til með að tilefna mann ársins eins og siður er á betri vefsíðum bæjarins.
Maður ársins 2004 er enginn annar en Kristján Jóhannsson stórsöngvari.

Kauði hefur verið í miklu uppáhaldi hjá mér frá því að ég man eftir mér. Sérstaklega hef ég dáðst af holdafari hans sem hann skeytir engu um, ást hans á þeim afurðum sem Ítalía hefur upp á að bjóða og síðast en ekki síst sá miklu hroki sem lekur af hverju orði sem kemur frá honum.

Honum tókst all rækilega að slá sjálfum sér við í hroka og almennri fyrirlitningu gagnvart löndum mínum. Ég tek undir orð hans og skil hversu kvalinn maður sem fær góðan mat í öll mál hlýtur að vera, verandi staddur á lambakjöt og kartöflur landinu.

Kristján er því maður ársins hjá mér og hlýtur góð hugskeyti í verðlaun.

Fromage et vin de pain

2004-12-29T20:09:00.000Z

Á undanförnum árum hef ég ítrekað verið útskúfaður í samræðum vina minna vegna vanþekkingar á ákveðnum málaflokkum. Má þar helst nefna umræður um sjónvarpsþættina Friends sem og bókmenntalegar umræður um Ísfólkið eftir norska rithöfundinn Margit Sandemo. Hve oft ég hef sett upp sauðasvip og stuttu síðar dregið mig í hlé er fólk hefur hafið heitar samræður um þessa málaflokka. Þetta hefur reynst mér mjög erfitt á tíðum og því hef ég ákveðið að taka mig taki í þessum málum einn, tveir og núna.

Fræðsluferslið hefst í dag. Eftir vel lukkaðan kvöldmat hyggst ég halda út á videoleiguna góðu og ná mér þar í eins og 2-3 dvd diska með Friends þáttum. Í kvöld og í nótt ætla ég svo að horfa á þættina og nótera vel niður skemmtilega frasa og önnur uppátæki sem koma fyrir í þáttunum. Þá get ég vonandi slegið um mig með skemmtilegum frösum eins og "sko... þegar Joey sagði.... og svo Phoebe..."

Strax á morgun ætla ég sko að skella mér í Smáralindina og beinustu leið inn í bókabúð. Þar verður bækurnar góðu um Ísfólkið keyptar. Lestur á þeim hefst um leið og heim er komið. Aðstoð við bókaburð er vel þeginn.

Vonandi mun ég koma til með að falla betur inn í þau samkvæmi sem ég sæki og þær samræður sem ég á við samnemendur mína í skólanum mínum. Hver veit... kannski verð ég orðinn vel fróður í Friends- og ísfólksfræðum áður en langt um líður.

Annars var dagurinn hinn ágætasti í alla staði. Stúss var stússast og kaffisopi drukkinn í tvígang. Heimsótti nýtt kaffihús sem er staðsett á Skólavörðustígnum sem ég man reyndar ekki hvað heitir. Allaveganna fínasta kaffi og vinalegri þjónusta en maður á að venjast.

Dutch Party People

2004-12-28T19:23:00.000Z

Á Þorláksmessu er það til siðs að fara niður í bæ og versla það síðasta. Sjálfur gerðist ég sekur um þetta í ár sem og venjulega. Jólagjafir voru keyptar á mettíma og síðan dreif ég mig heim til að koma í veg fyrir frostbit.
Það sem gerði þessa frostbitnu bæjarferð mína áhugaverða í ár voru heimsóknir mínar í hinar ýmstustu herrafatabúðir. Því inni í þessum herrafatabúðum var margt um manninn. Eiginkonur að kaupa silkislifsi á spúsanna, börn að kaupa inniskó á afa sína o.s.fv.
Merkielgtast þótti mér samt að sjá unga menn er stóðu í jakkafatakaupum. Tveir þeirra sem ég sá voru með miður smekklega hökutoppa íklæddir bolum sem á stóð "Sjómannadagurin á Patró 2003".

Ég vil ekki dæma þessa herramenn fyrirfram en ég bara má til með að gera það. Sú ályktun var dregin að hér væri um að ræða 2 miður gáfaða vini að Vestan sem hefði gerst svo frægir að halda til byggða um jólin. Eftir að hafa snyrt hökutoppana sína í klst eða tvær héldu þeir því næst niður á Laugarveg í þeim erindagjörðum að "dressa sig upp". Það þýðir nefnilega ekki að mæta á slorgallanum á dansiböll. Svo mikið veit ég. En allaveganna þá vil ég lýsa yfir fyrirlitingu minni gagnvart fávitum í jakkafötum. Ef þú klæðir apa í kjól er hann enn api og ef að þú klæðir smekklausan landsbyggðarbjána í jakkaföt þá er hann ennþá smekklaus landsbyggðarbjáni.

Hana nú. Svo er það stóra spurningin: Hvort á að fara á Broadway eða á Glaumbar á gamlárskvöld ?

Áttu lotion væni ?

2004-12-23T23:44:00.000Z

Þau undur og stórmerki áttu sér stað nú rétt áðan að ég komst að því að ég hef ekki frá neinu að segja. Enginn hefur farið í taugarnar á mér á undanförnum klukkustundum og ég hef hvorki rekist á félagsfræðinema né aðra kjána.

Því hlýt ég bara að stefna á kjötát og eitthvað álíka spennandi. Vonandi fyllist ég einhverri frásagnarþörf eða kynnist einhverjum bjána sem vert er að segja frá.

Annars vil ég taka það fram að ég legg frá og með deginum í dag fæð á Argentínu og vil ekkert um landið heyra. Ekkert land hefur gert jafnmikið á minn hlut eins og þetta ílanga land í suðri.

Strange Days

2004-12-22T15:30:00.000Z

Eftir að þessum blessuðu prófum mínum lauk hefur líf mitt helst minnt á kvikmynd eftir David Lynch. Súrrealísk atvik en spennandi þó virðast elta mig. En hvað um það.

Helsta þrekvirki mitt á síðustu dögum var án það að telja tveimur 1.árs nemum í lögfræði trú um það að ég væri sjálfur 4.árs nemi. Þeir gleypti við stórkallalegum sögum mínum í sambandi við gömlu Orators-dagana mína. Þegar leið á samtalið tók ég við að spyrja þá um gengi í prófunum. Unglögfræðinemarnir voru nú eitthvað miður hressir með árangurinn en í kjölfarið tókst mér að sannfæra þá um að finna sér nýjan farveg í lífinu.

Það er nefnilega fátt meira gefandi finnst en að eyðileggja fyrir öðrum mönnum og að spila með þá.

Axarmorðingjar ?

2004-12-19T19:21:00.000Z

Það hefur komið nokkrum sinnum fyrir mig að ég upplifi einhverja illútskýranlega atburði eða stórfurðulega. Atburðum sem þessum hef ég gefið nafnið Nautabanaatvik. Nafnið er dregið af fyrsta atburðinum sem þessum sem ég upplifði. Þannig er mál með vexti að fyrir nokkrum árum mætti ég erlendum nautabana í fullum skrúða á gangi á Laugarvegi. Hann var búinn öllum nauðsynlegum sverðum o.s.fv.
Engin listahátíð átti sér stað á þessum tíma og ekki var búið að koma upp Tilfingatorginu góða. Mér þótti þetta því afar sérstætt og gerði mér fljótlega grein fyrir því að það væri gagnslaust að reyna að komast til botns í þessu máli enda væri það ekki auðgert.

Annað atvik sem þetta átti sér staði fyrir rúmi ári í Austur-Ungverjalandi. Þá sá ég á einni og sömu mínútunni dverg klæddan í hvítan Fubugalla, hjólandi á fjallhjóli sem skipt hafði verið um afturdekk og en smátt dekk sett í staðinn. Þessi dvergur var því Austur-Ungverskur B-Boy og funky fjallahjóli. Nokkrum sekúndum eftir að mér varð litið af B-Boydvergnum sá ég snældurklikkaði sígaunakonu klessukeyrða af alefli. Eftir að brjálaði ungverski ökumaðurinn hafði klessukeyrt þessa aumu konu stóð hún upp illa hnjöskuð og hlaup í burtu öskrandi.
Já, merkilegt allt saman þarna austur frá.

En svo að ég komi mér að kjarna málsins má ég til með að deila því með ykkur hvað kom fyrir mig fyrir um klst síðan. Bjallan hringdi heima hjá mér og ég fór til dyra. Þar mætti ég tveimur 10-11 ára gömlum stelpum. Þær voru greinilega í miklu uppnámi og spurði mig mjög hastarlega hvort að ég gæti lánað þeim öxi, kúbein eða sleggju. Þrátt fyrir að vera vel búinn að græjum sem þessum hafði ég engan áhuga á því að lána þessu illa útlítandi stelpum tól sem þessi. Eftir að ég hafði neitað þeim gáfu þær mér illt augnráð og strunsuðu í burtu án þess að segja neitt. Þegar ég horfði á eftir þeim sá ég að þær voru að drösla þriðju stelpunni með sér en hún leit líka illskulega út.
Hvað vakti fyrir þessum stelpum er mér gjörsamlega óskiljanlegt. Því mælist ég til þess að ef þið lendið í þessum stúlkum að þið forðist það í lengstu lög að lána þeim nokkur tól sem mætti nota sem vopn.

En hvað með ykkur kæri lesandi og vinur hans/hennar, hefur eitthvað skemmtilegt eða mjög furðulegt atvik komið fyrir ykkur sem þið viljið deila með mér ?

Ég er kóngur

2004-12-19T14:37:00.000Z

Ég fussa á alla þá sem setja sig upp á móti því að tilfinningatorgi verði komið fyrir á Hressingaskálanum. Frábær hugmynd í alla staði og vita þeir sem hafa heimsótt merkilegri borgir en hana Reykjavík mína að svona torg má jafnan finna þar.

Tillfinningatorgið verður frábær viðbót við Reykjavík. Nú þegar getum við státað okkur af gríðarstórum phallusi í Skólavörðuholtinu sem og risastórri sundlaugaryfirbyggingu í Öskuhlíðinni.

Áfram Reykjavík og áfram góðar hugmyndir.

Annars er það helst að frétta að ég hef lokið mér af þ.e í sambandi við þessi próf mín. Það gekk barasta mjög vel í þessu og verður að segjast að 6-7 stúdentsprófavitleysan var öllu leiðinlegri.
Nú er ég kominn í jólafrí en hef nú þegar ráðstafað því á ýmsa vegi. Mikið stúss framundan og viðkemur það meira og minna Nipponíu á einn eða annan hátt.

Þó hef ég verið að gæla við það að fikra mig eitthvað áfram í ættfræði. Ekki þó vegna gríðarlegs áhuga á fræðigreinni heldur vegna fyrirhugaðs makavals. Ég ætla að verða mér út um eiginkonu innan mánaðar og verður þá að hafa það hugfast að hún sé ættgöfg.
Innrækt ber að forðast sem og öll tengsl við kvennmannsins við Aust-Gota.
Ég bjó eitt sinni í Aust-Gotalandi og hef engan áhuga á því að fá svo mikið sem einn snefil af Aust-Gotablóði inni í mína fjölskyldu.

Hvað um það. Nú ætla ég að finna mér einhverja sniðuga skruddu og rökræða við sjálfan mig.

Hafið þið það gott í dag og hver veit nema að ég rekist á ykkur í Smáralindinni.

Smáralindin mín

2004-12-16T18:40:00.000Z

Því miður hef ég ekki átt kost á því að heimsækja vini mína í Odda á undanförnum dögum. Þess í stað hef haldið mig á öðrum og ómerkilegri stöðum. Því hef ég engar nýjar sögur af fótboltabjánunum í dag. En hvað sem því líður rakst ég á þennan afspyrnu fína Frakka á Þjóðarbókhlöðunni. Ekkert merkilegt við hann við fyrstu sýn en ég fylltist lotningu þegar ég sá hann í "action".

Það telst nú víst ágætis siður hér á landi að slökkva á símanum sínum á bókasafninu og vera ekki að blaðra í hann. Frakkinn minn er hins vegar hafinn yfir svona íslenska vitleysu. Þannig var mál með vexti að síminn hringdi hjá honum "Pierre". Auðvitað var það sá ágæti franski þjóðsöngur sem hljómaði í ágætum midi-gæðum. Fransmaðurinn svaraði hinn ákveðnasti á frönsku og átti u.þ.b 2 mínútna samtal við einhvern landa sinn á hinni merku tungu. Ólífsreyndur Íslendingalýðurinn vissi ekki hvaðan stóð á sig veðrið og hopaðist undan. Þetta var yndisleg sjón í alla staði og vonandi rekst ég á þennan Franka aftur.

En annars fara jólin að nálgast ískyggilega hratt og það er vonandi að hún drykkfellda nágrannakonan mín eyðileggi ekki jólin þetta árið eins og venjulega. Svívirðileg drykkja sem og heimsóknir óþekktra manna hafa löngun farið fyrir brjóstið á mér. Sérstaklega inn á mitt heimili.

Hver veit, kannski verða þetta bara alvöru Helgu Möller jól ?

Frakkar

2004-12-13T20:01:00.000Z

Í dag gerðist ég svo frægur að halda í kaffileiðangur. Ferðinni var heitið á hið afar huggulega kaffihús Kaffitár í Bankastrætinu.

Eftir dágóða stund komst ég ekki hjá því að hugsa til Frakklands þar sem starfsfólkið var franskt í útliti sem og þorri viðskiptavinanna. Álit mitt á Frökkum í gegnum tíðina hefur breyst mjög mikið og ætla ég því að útlista áliti minni á þessari annars mjög áhugaverðu þjóð hér og með og gerast þjóðrýnir.

Fyrstu kynni mín af Frökkum og franski menningu voru baguette át og eitthvað álíka. Þessi kynni höfðu ekki djúpstæð áhrif á mig en þó þótti mér fljótlega minna og minna til landsins koma. Síðar meir hitti ég fyrir Frakka og komst þá að því að þá skorti alla góða norræna eiginleika og siði, s.s kaldhæðni, smekk fyrir kjötbollum sem og gríðarlega spennandi almenna mannasiði. Nokkru síðar hóf ég frönskunám og kom það fljótlega í ljós að ég og lingua franca áttum ekki samleið. Framburðinn var óskiljanlegri en þvoglumæltur stamari sem og að forsetningar og atviksorð voru fleiri en góðu hófi gegnir. Því varð andúð mín í garð Frakka sífellt ákafari.
Stuttu eftir að frönskunám mitt hófst heimsótti ég borgina við Signubakka og fylgdu því endalaus vonbrigði. Maturinn skelfilegur, fólkið ógeðfellt og ofan á allt annað lyktaði hvert einasta götuhorn eins og piss. Mér varð einnig umbult þegar ég sá phallusana á öðru hverju götuhorni svo ekki sé minnst á þann stærta, La Tour d'Eiffel. Sigurboginn þeirra frægi olli einnig mikilli reiði enda gat ég ekki áttað mig á því hvaða fullnaðarsigri væri nú verið að fagna.

Eftir alla þessa miklu reynslu lagði ég fæð á Frakkland og allt sem því tengist í ein 2 ár. Á þessu tímabili gafst mér þó færi á því að hugsa minn gang í afstöðu minni gagnvart Frökkum og komst að endanlegri niðurstöðu í dag. Ég elska Frakkland !

Ástæðan er helst sú að hin gríðarlegi hroki og vissa um eigið ágæti eru eiginleikar sem ég þekki allra manna best. Frakkar hafa jafnan tapað hverju einasta stríði sem þeir hafa staðið í en samt byggðu þeir fínasta sigurbogann, lingua franca dagsins í dag er enska en samt neita þeir að læra hana og ríghalda í sína gömlu góðu imperíalista-frönsku. Svo hafa þeir staðið fyrir valdaránum og stuðningi við hinar ýmsu vafasömu ríkisstjórnir sem og að díla við sjálfan Saddam. Þeim tókst meira að segja að fá þjóðir heimsins í lið með sér í andstöðu sinni gegn Íraksstríðinni þrátt fyrir að þeir væru einungis að hugsa um sína hagsmuni. Alvöru hræsni þar á ferð.
Nýjasta og skemmtilegasta dæmið um gjörðir Frakka eru ævintýri þeirra á Fílabeinsströndinni þar sem þeir eyddu flugafla hersins á einu bretti í hefndarskyni. Þetta var svo fallega framkvæmt aðgerð hjá þeim að ég tek hér með ofan fyrir þeim. Heyr, heyr Frakkar.

Því ætla ég í framtíðinni að haga mér eins og Frakki við öll tækifæri. Spásserandi um með nefið upp í loft, sýna konum hina mestu óvirðingu, játa aldrei mistök mín og að nýta hvert tækifæri sem gefst til þess að hreyta ónotum á hinu lærða máli í pöpulinn.

Já, það er gósentíð framundan hjá mér og mínu annars ágæta nefi.

Hana nú

2004-12-13T01:20:00.000Z

Oddafréttir

Fáviska nágranna minna náði nýjum hæðum í dag. Rætt var um krónprinsinn danska, lyfleysu (placebo), hótelbransann á Kúbu, leikinn sem var örugglega í dag og auðvitað fengu hann Marx gamli og hinir allaballa félagsfræðingar að fljóta með. Foldahverfis fábjánunum tókst að pússla þessu saman í samræður.

Eftir þetta vil ég taka upp ströng inntökupróf við Háskóla Íslands sem og að athuga ættgöfgi manna áður en að þeim er veittur titillinn háskólaborgari.

Síðustu vökustundir hafa farið í lestur og það ekki í neinn slorlestur. Japönsk saga hefur verið numin af álíka mikilli ánægju og heimsóknir í Smáralindina leiða af sér. Það er þó ánægjulegt að geta greint frá því eftir að að hafa stúderað sögu Nipponíu undanfarin 33.000 ár að aldrei hefur almennilega verið ljóst hver ræður ríkjum í landinu. Barnaát tíðkaðist þó örugglega á einum eða öðrum tímapunkti.

Nauðungarvinir mínir gerði atlotu að mér í dag. Mér var meinað um setu sem og að þeir hreyttu ónotaorðum í mig. Fyrst er maður ásakaður um að vera af færeysku bergi brotinn og nú dynja skammir á mér.

Þessu munu fylgja einhverjir eftirmálar.

My roommate Hitler

2004-12-11T21:44:00.000Z

ohhh.... Hversu yndislegt laugardagskvöld. 1944 sælkeramáltíð, laugardagskvöld með Gísla Marteini í bland við kaffi og konfekt. En nú ætla ég að skella mér í náttfötin og reyna að komast í gegnum kafla eða tvo af Kiljan, nýja skruddan hans Hannesar.

Ég sé fram á góðar stundir næstu vikurnar. Að loknum prófum verður kakódrykkja grimmt stunduð, skruddulestur framkvæmdur sem og búðarráp í Smáralindinni. Ó hve, ljúfur hann desember minn er nú

Að lokum vil ég óska fáfróðu félagsfræðinema Foldahverfis fótbolta-fáráðlingunum til hamingju með að hafa klárað prófið stóra í dag. Þeir voru í það minnsta glaðlegir á svip þegar ég sá þá. Gefandi high-fives á meðan þeir héldu galvaskir á vit ævintýranna.

svo sýður maður bara kjúklinginn...

2004-12-10T01:19:00.000Z

Oddi verður aldrei yfirgefinn. Það er ekki að ræða það. Þar inni gerist alltaf eitthvað skemmtilegt og ég verð fróðari og fróðari með hverjum deginum sem líður. Ef heldur fram sem horfir verð ég orðinn fróðari en fróðustu menn og orðinn mikill fræðingur um alla geira félagasfræðinnar.

Þannig er mál með vexti að í dag sat ég ekki langt frá hópi óþokkahnokka sem litu allir ansi grafarvogs/garðarbæjarlega út. Ýmist með Liverpool fótboltaderhúfur eða hinar afar smekklegu "truckdriver"derhúfur. Þessir drengir eru víst nemendur í félagsfræði og höfðu hist í þeim tilgangi að læra saman. Þeim tókst að nefna fjandann hann Marx á nafn í það minnsta 3 sinnum á mínútu. Þeir áttu þó í miklum vandræðum með að bera fram fjölatkvæðaorðin sem þeir voru að notast við og olli það mikilli katínu á mínu borði. Nóg um það.

Einnig varð ég vitni að því þegar tvær félagsvísindadrullur ræddu um það hvernig best væri að sjóða kjúkling. Þið þekkið það líklegast öll sem eruð mikið fyrir soðnan kjúkling að það er mjög svo mikilvægt að sjóða hann á réttan máta eins og hann Suðu-Sigfús benti svo réttilega á hér um árið.
=suðukjúklingsfélagsvísindadrullurnar voru jafn ógeðfelldar og soðinn kjúklingur.

Magnaðar sögur úr Odda er það ekki ?

Það merkilegast við þennan stórmerkilega dag var þó þegar ég var ásakaður um að vera færeyskur skiptinemi af einhverri stelpu sem ég þekki ekki neitt. Þannig er mál með vexti að ég var að spjalla við vinkonu hennar og vatt hún sér þá upp að mér undrandi á svip í ljósi þess að íslenski framburðurinn minn væri svo góður. Hún sagði mér þó að hún hefði alltaf talið mig færeyskan skiptinema og þar með kvöddumst við.

Örugglega ekki margir sem hafa verið ásakaðir um þennan mikla glæp af einhverjum ókunnugum.

Hver veit nema að ég haldi niður í Odda á morgun og vonandi kemur eitthvað skemmtilegt upp á.

Félagsfræðinemar

2004-12-08T19:44:00.000Z

Hér kemur ein færsla a la mode du nilli. Vonandi verður meira um þær á næstu dögum enda full þörf á þeim.

Einhver sá allra merkilegasti þjóðfélagsflokkur sem ég hef komist í kynni við frá upphafi háskólanáms míns eru nemendur í félagsfræði, mannfræði, viðskiptafræði og stjórnmálafræði

Þeir líta svo sem út fyrir að vera færir um hin ýmsu verk en við nánari grennslan kemur í ljós að þorri þeirra er álíka greindur og 2kg mold. Ég hef verið svo heppinn að fá að sitja í hringum þetta fólk nú á undanförnum dögum og hef þ.a.l heyrt til þeirra. Umræðurnar eru jafnan eitthvað tengdar náminu eða voðaverkum ríkisstjórnarinnar og virðist merkilega stór hluti þessa nemenda búa yfir mögnuðum lausnum t.d eins og að "setja meiri pening í málaflokkinn" eða "við verðum bara að breyta hugsunarhætti okkar". Ég er allaveganna kominn með hundleið á þessu fólki og vonast til þess að þessar 28-38 ára skúffukökuétandi hlussur finni sér eitthvað annað til að gera í lífinu.

Sveiattann.... bara.... sveiattann...

Neikvæði-Nilli

2004-12-01T01:26:00.000Z

Í ljósi þess að jólin nálgast óðfluga sem og Helga Möller hef ég ákveðið að bregða mér í gervi Neikvæða-Nilla út mánaðinn. Ég mun taka fálega í allar uppástungur og hugmyndir, hreyta fúkyrðum í fólkið í hringum mig og vera almennt séð til vandræða.

Allar ferðir í vatnsböð verða lagðar af sem og allur almennur þrifnaður. Ólyktin verður orðin megn innan nokkurra daga og því má fastlega gera ráð fyrir vinmissi og útskúfun.

Í Nillagervinu mun ég verða leiðinlegri en spænskur skiptinemi, framsóknarsóknarmaður og Steinunn Valdís til samans.

Gleðilegan 1. des

ロフト

Motmæli

...

Zie plan

Saft og Bullar vs. Kalfakjöt og Chianti

Kaupmannahöfn

普通な生活

En ekki hvað

お帰りなさい侍

Millilending

Hakone

Narita-Heathrow-Likamsaras og þoka

Doitsu - Þyskaland

Enn önnur slæm hugmynd

O.s.fv.

Þetta var ekki goð hugmynd

Voða fint

Bandaríska sendiráðið í Tókýó gefur út viðvörun vegna hryðjuverkahættu

川崎 Kawasaki

Sko minn

Yakushima

18 merkur og með harið hans pabba.

Á tali með Lofti Gunn

Jesss...

Þetta gerðist bara.

Loftur Hoffman

Guð minn goður og allt þar a milli

Patty Tokugawa

...

Herra Kuuki er kominn i fri

Geðveikt töff

帰らたくない Kaeratakunai

Þvert i gegnum Tokyo

Islensk kvikmyndahatið

Vinna vinna vinna

南青山 Minami Aoyama

og barasta

終わった Owatta

IJCE

Eitt stykki vika

Fluga

ICU Clappers

Ganguro vs. Loftur = Ikemen Loftur

mer er alveg sama

ja, barasta

Snjor og Zoolander

Fiskur og femin.is

Ódyri Loftur

Drengir i heimsokn

Gleðilegt nýtt ár

Gjol

Skolastelpa dauðans

Hólímólí+2 x jæks

Usss...

Myndir

Shit, fokk gott gott

Haustfri

Klipping i Japan

Japan inc.

Korea

Doburu Kafe Rate

Jolasveinarnir koma snemma i Japan

Hitt og þetta

Myndir

Japland

Halló Ísland

Dagur gamla folksins

Holimoli

Loftur i Tokio

Bless bless

Þjóðminjsafnið

Rakstur, Funky, Kings of Leon og að berja systur sína

Fokkings hell shit

Skötuselur

Danebrog er smuk og flot.

Smurbrauðsát

Danmörk

Í bráðri hættu

Heyr heyr

Þá þakka ég fyrir mitt kjánalega nafn

川崎　Kawasaki

帰らたくない　Kaeratakunai

南青山　Minami Aoyama

終わった　Owatta